فرضاه فيما بقي واحد . و سخطه فيما بقي واحد .
( 5 ) و اعلموا أنهّ لن يرضى عنكم بشيء سخطه على من كان قبلكم ، و لن يسخط عليكم بشيء رضيه ممّن كان قبلكم ، و إنّما تسيرون في أثر بيّن ، و تتكلّمون برجع قول قد قاله الرّجال من كان قبلكم . ( 6 ) قد كفاكم مؤونة دنياكم ، و حثّكم على الشّكر ، و افترض من ألسنتكم الذّكر .
و أوصاكم بالتّقوى ، و جعلها منتهى رضاه ، و حاجته من خلقه . ( 7 ) فاتّقوا اللّه الّذي أنتم بعينه ، و نواصيكم بيده ، و تقلّبكم في قبضته .
إن أسررتم علمه ، و إن أعلنتم كتبه ، قد وكّل بذلك حفظة كراما ، يكى [ است ] ، و خشم او در آنچه باقى است يكى . ( 5 ) و بدانيد بدرستى كه [ خداوند ] راضى نباشد از [ براى ] شما به چيزى كه خشم گرفته باشد بر آن كس كه باشد پيش از شما ، و خشم نگيرد بر شما به چيزى كه راضى باشد از [ براى ] آن كس كه باشد پيش از شما ، و بدرستى كه مى رويد شما در اثر روشن ، و سخن مى گوييد به باز گفتن گفتارى كه گفتند آن را مردم ، آن كسانى كه بودند پيش از شما . ( 6 ) بدرستى كه كفايت كرد شما را [ خدا ] رنج و خرج دنياى شما ، و بر افژوليد شما را بر شكر ، و واجب گردانيد از زبان هاى شما ذكر [ وى را ] . و وصيّت كرد شما را به تقوا و پرهيزگارى ، و گردانيد آن را نهايت رضاء خود ، و حاجت خود از خلق خود . ( 7 ) پس بپرهيزيد از خداى كه شما نگه داشته [ شده ] ايد به [ مقام ] رأيت او و پيش او ، و موى پيشانى شما به دست او است ، و گردانيدن شما در قبضهء قدرت او است . اگر پنهان كنيد [ اعمال خود را ] داند آن را ، و اگر آشكارا كنيد بنويسد آن را ، بدرستى كه باز داشت به آن نگهبا [ نا ] نى بزرگان را كه
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 455
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤٥٥