فكان من نفسه في شغل ، و النّاس منه في راحة ( 34 )
177 - و من كلام له عليه السلام فى معنى الحكمين
فأجمع رأي ملئكم على أن اختاروا رجلين ، فأخذنا عليهما أن يجعجعا عند القرآن ، و لا يجاوزاه ، و تكون ألسنتهما معه و مشغول باشد به طاعت خود ، و بگريد بر معصيت و گناه خود ، پس باشد از نفس خود در شغلى ، و مردمان از او در راحت [ باشند ] ( 34 ) 177 - [ و از سخنان آن حضرت - عليه السلام - است ] [ كه در بارهء حكميّت و اوصاف ابو موسى اشعرى و عمر و عاص فرموده است ] پس اتّفاق كرد تدبير اشراف شما بر آنك اختيار كنند دو مرد [ را ] ، پس فرا گرفتيم عهد بر ايشان كه تنگ فرا گيرند بر حكم قرآن و تجاوز نكنند از آن ، و باشد زبان هاى ايشان وا قرآن و