من دماء المسلمين و أموالهم ، سليم اللّسان من أعراضهم فليفعل . ( 22 ) و اعلموا عباد اللّه أنّ المؤمن يستحلّ العام ما استحلّ عاما أوّل ، و يحرّم العام ما حرّم عاما أوّل ، و إنّ ما أحدث النّاس لا يحلّ لكم شيئا ممّا حرّم عليكم ، و لكنّ الحلال ما أحلّ اللّه ، و الحرام ما حرّم اللّه . ( 23 ) فقد جرّبتم الأمور و ضرّستموها ، و وعظتم به من كان قبلكم و ضربت الأمثال لكم ، و دعيتم إلى الأمر الواضح ، فلا يصمّ عن ذلك إلّا أصمّ ، و لا يعمى عليه إلّا أعمى . ( 24 ) و من لم ينفعه اللّه بالبلاء و التّجارب لم ينتفع بشيء من العظة ، و أتاه النّقص من أمامه ، حتّى يعرف ما أنكر ، و ينكر ما عرف . ( 25 ) و إنّما النّاس رجلان : متّبع شرعة ، مال ها ايشا [ ن ، و ] سلامت باشد زبان [ او ] از نام و ننگ هاى ايشان ، بايد كه بكند [ آن را ] . ( 22 ) و بدانيد بندگان خدا بدرستى كه مؤمن حلال دارد امسال آنچه حلال داشت سال اوّل ، و حرام داشت امسال آنچه حرام داشت سال اوّل ، و بدرستى كه آنچه نو با ديد كردند مردمان ، حلال نكردند مر شما را چيزى از آنچه حرام كردند بر شما ، و ليكن حلال [ آن است ] آنچه حلال كرد خدا [ بر شما ] ، و حرام [ آن است ] آنچه حرام كرد خدا . ( 23 ) بدرستى كه آزموديد شما كارها [ را ] ، و دندان ور نهاديد او را ، و پند دادند شما را به آن كس كه بود پيش از شما ، و زدند و باديد كردهاند مثل ها مر شما را ، و وا خواندند شما را وا كار روشن يعنى دين مشهور ، پس كر نشود از آن مگر [ شخصى كه ] كر [ است ] ، و كور نشود بر او مگر [ شخصى كه ] نابينا [ است ] .
( 24 ) و هر كس كه سود نكند او را خدا به نعمت دادن و مكروه رسانيدن ، منتفع نشد به چيزى از پند دادن ، و آيد به او نقصان و تقصير از پيش او ، تا كه بشناسد آنچه منكر شد ، و انكار كند آنچه بشناخت . ( 25 ) و بدرستى كه مردمان دو مرداند : پس روى كنندهء نهاد دين ، و نو آورندهء بدعت ، نيست با او از خداى تعالى حجّت نهادى ، و
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 431
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤٣١