لمن دان لها ، و آثرها و أخلد إليها ، حين ظعنوا عنها لفراق الأبد . ( 11 ) هل زوّدتهم إلّا السّغب ، أو أحلّتهم إلّا الضّنك ، أو نوّرت لهم إلّا الظّلمة ، أو أعقبتهم إلّا النّدامة أ فهذه تؤثرون ، أم إليها تطمئنّون ، أم عليها تحرصون فبئست الدّار لمن لم يتّهمها ، و لم يكن فيها على وجل منها . ( 12 ) فاعلموا و أنتم تعلمون بأنّكم تاركوها و ظاعنون عنها ، و اتّعظوا فيها بأنّ الّذين قالوا : « مَنْ أَشَدُّ مِنّا قُوَّةً » : حملوا إلى قبورهم فلا يدعون ركبانا ، و أنزلوا الأجنان فلا يدعون ضيفانا .
( 13 ) و جعل لهم من الصّفيح أجنان ، و من آن كس [ را ] كه مطيع بود مر او را ، و برگزيد او را و ميل كرد به او ، [ تا ] آن هنگام كه كوچ كردند از آن براى جدائى هميشه . ( 11 ) هست كه توشه داد ايشان را جز گرسنگى ، يا فرو آورد ايشان را جز تنگى را ، يا روشنى داد ايشان را جز ظلمت و تاريكى ، يا عقب و ميراث داد ايشان را الّا پشيمانى را اى پس اين را گزيديد و اختيار كرديد شما ، يا وا او خاطر آرام مى دهيد ، يا بر او حريص مىشويد پس بد سرا [ يى ] است براى آن كسى كه تهمت نبرد بر او ، و نباشد در او بر ترس از او . ( 12 ) پس بدانيد - و حال آنكه شما مى دانيد - به آن كه شما ترك كنندگانيد [ دنيا را ] ، و كوچ كنندگان از او ، و متّعظ شويد و پند گيريد در او به آن گروهانى كه گفتند : « كيست قوى و سخت تر از ما به قوّت و شوكت » ، برداشتند ايشان را با كروههاى ايشان پس نمى خوانند ايشان را سواران ، و فرو آورند در گورها ، پس نخوانند ايشان را مهمانان . ( 13 ) و گردانند براى ايشان از سنگ پهن گورها ، و از خاك
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 254
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٥٤