عدله ، و غمرهم فضله ، مع تقصيرهم عن كنه ما هو أهله . ( 63 ) اللّهمّ أنت أهل الوصف الجميل ، و التّعداد الكثير ، إن تؤمّل فخير مأمول ، و إن ترج فخير مرجوّ . ( 64 ) اللّهمّ و قد بسطت لي فيما لا أمدح به غيرك ، و لا أثني به على أحد سواك ، و لا أوجهّه إلى معادن الخيبة و مواضع الرّيبة ، و عدلت بلساني عن مدائح الآدميّين ، و الثّناء على المربوبين المخلوقين . ( 65 ) اللّهمّ و لكلّ مثن على من أثنى عليه مثوبة من جزاء ، أو عارفة من عطاء ، و قد رجوتك دليلا على ذخائر الرّحمة و كنوز المغفرة . ( 66 ) اللّهمّ و هذا مقام من أفردك بالتّوحيد فضل خود ، با تقصير ايشان از حقيقت آنچه او اهل آن است . ( 63 ) اى بار خداى تويى سزاوار صفت كردن خوب و ثناء بسيار ، اگر طمع دارند تو را پس بهترين طمع داشتهاى ، اگر اميد دارند [ تو را ] پس بهترين اميد داشتهاى . ( 64 ) اى بار خداى [ و ] بدرستى كه بگسترانيدى تو براى من در آنچه نستايم و مدح نگويم به آن جز تو را ، و ثنا نگويم به آن بر يكى جز تو را ، و رو فرا نكنم آن [ زبان ] را وا معدن هاى بى بهرگى و جاى هاى شك ، و بگردانيدهاى زبان مرا از مدح ها و ستايش هاى آدميان ، و ثنا گفتن بر پروردگان آفريدگان . ( 65 ) اى بار خداى و مر هر ثنا گويندهاى - بر آن كس كه ثنا گويد بر او - پاداشتى باشد از جزايى ، يا نيكويى از عطايى ، و بدرستى كه اميد مى دارم به تو راه نما بر ذخيرههاى رحمت و گنج هاى آمرزيدن و مغفرت . ( 66 ) اى بار خداى و اين است مقام كسى كه يگانه گردانيد تو را به يكى گفتن آنك آن مر تو راست ، و نديد سزاوار مر اين ستودن
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 197
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٩٧