أغامت ، و المحجّة قد تنكّرت . و اعلموا أنّي إن أجبتكم ركبت بكم ما أعلم ، و لم أصغ إلى قول القائل و عتب العاتب ، و إن تركتموني فأنا كأحدكم . ( 2 ) و لعلّي كأسمعكم و أطوعكم لمن وليّتموه أمركم ، و أنا لكم وزيرا ، خير لكم منّي أميرا ( 3 )
92 - و من خطبة له عليه السلام
أمّا بعد ، أيّها النّاس فأنا فقأت عين الفتنة ، و لم يكن ليجترئ عليها أحد غيري بعد أن ماج غيهبها ، و اشتدّ كلبها . ( 1 ) فاسألوني قبل أن تفقدوني ، فو الّذي نفسي بيده لا تسألوننى عن شيء فيما بينكم و بين السّاعة ، و لا عن [ و ] بدرستى كه آفاق ميغ ناك گشت ، و راه روشن بدرستى كه متغيّر شد ، و بدانيد بدرستى كه من اگر اجابت كنم شما را بردارم به شما آنچه دانم ، و گوش ندارم وا گفتار گوينده ، و سرزنش سرزنش كننده ، و اگر ترك كنيد شما مرا پس من همچو يكى از شماام . ( 2 ) و هر آينه على همچو شنواترين شما باشد و فرمان برتر شما مر آن كس را كه والى گردانيديد شما [ او ] را [ بر ] كار شما ، و من شما را وزير [ باشم ] بهتر [ است ] شما را از من [ كه ] امير . ( 3 ) 92 - [ و از خطبههاى آن حضرت - عليه السلام - است ] امّا بعد ، اى مردمان پس من ور كندم چشم فتنه را ، و نباشد كه تا دليرى كند بر آن ، يكى جز من پس از آنكه موج كند تاريكى آن [ فتنه ] ، و سخت گردد حرص آن . ( 1 ) پس سؤال كنيد مرا پيش از آنك گم يابيد مرا ، پس بحقّ آن كس كه نفس من به دست اوست و سؤال [ نخواهيد كرد ] مرا از چيزى كه در آنچه ميان شما است و ميان قيامت ، و نه از گروه و جماعت