فئة تهدي مائة و تضلّ مائة إلّا نبّأتكم بناعقها و قائدها و سائقها ، و مناخ ركابها ، و محطّ رحالها ، و من يقتل من أهلها قتلا ، و من يموت منهم موتا . ( 2 ) و لو قد فقدتموني و نزلت بكم كرائه الأمور ، و حوازب الخطوب ، لأطرق كثير من السّائلين ، و فشل كثير من المسؤولين ، و ذلك إذا قلّصت حربكم ، و شمّرت عن ساق ، فكانت الدّنيا عليكم ضيقا ، تستطيلون أيّام البلاء عليكم ، حتّى يفتح اللّه لبقيّة الأبرار منكم . ( 3 ) إنّ الفتن إذا أقبلت شبّهت ، و إذا أدبرت نبّهت ، ينكرن كه راه نمايد صد كس را ، و گم راه كند صد كس را مگر بياگاهانم شما را به آواز دهندهء آن را كشندهء آن و رانندهء آن ، و جاى خوابانيدن اشتران آن ، و جاى [ بار بر ] نهادن آن ، و هر كس را كه بكشند از اهل او كشتنى و هر كه بميرد از ايشان مردنى . ( 2 ) و اگر بدرستى كه گم يابيد مرا و فرو آيد كراهتهاى كارها ، و مصيبتهاى كارهاى درشت و بزرگ ، هر آينه سر در پيش اندازد بسيار [ ى ] از سؤال كنندگان ، و بى دل شود بسيار [ ى ] از سؤال كردگان ، و آن چون كه با پس جهد حرب شما ، و هاپژارد از ساقهء حرب ، پس باشد دنيا بر شما تنگ كه دراز شمريد و دانيد روزهاى بلا [ را ] بر شما ، تا كه حكم كند خدا بر باز ماندهء مردان از شما . ( 3 ) بدرستى كه فتنه چون رو آورد ماننده باشد به حق ، و چون رو بگرداند بياگاهاند [ فساد خود را ] ، انكار
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 200
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٠٠