رحيله و وجه سبيله ، و حال حاجته ، و موطن فاقته ، و قدم أماما لدار مقامه . ( 15 ) فاتّقوا اللّه عباد اللّه جهة ما خلقكم له ، و احذروا منه كنه ما حذّركم من نفسه ، و استحقّوا منه ما أعدّ لكم بالتّنجّز لصدق ميعاده ، و الحذر من هول معاده . ( 16 )
منها : في خلق الأبدان
جعل لكم أسماعا لتعي ما عناها ، و أبصارا لتجلو عن عشاها ، و أشلاء جامعة لأعضائها ، ملائمة لأحنائها ، خوش كرد كسب پنهانى ، و عمارت كرد بازگشتن جاى [ را ] ، و نگه داشت و يارى خواست توشه را براى روز كوچ خود و روى راه خود ، و جهت حال حاجت خود ، و جايگاه احتياج خود ، و مقدّم داشت عمل صالح خود را براى سراى اقامت [ خود ] . ( 15 ) [ پس ] پرهيزيد از خداى [ اى ] بندگان خدا ، جهت و روى آنچه بيافريد شما را براى آن ، و حذر كنيد از او حقّيّت آنچه حذر نمود شما را از عقوبت [ ذات ] او ، و سزاوار شويد و مستحقّ از او آنچه بساخت براى شما ، به راست كردن وعده براى راستى وعدهگاه او ، و پرهيزيدن از ترس بازگشت [ به سوى ] او . ( 16 ) [ بخشى از اين خطبه در بيان خلقت ابدان و ذكر نعمت هاى الهى است ] بيافريد مر شما را گوش ها تا ياد [ و ] فرا گيريد آن چه [ كه ] مهّم باشد آن را ، و [ بيافريد ] چشم هايى تا باز برد از [ شما ] شب كورى [ جهالت ] آن [ را ] ، و [ بيافريد جسدها را كه ]