تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 42

مساهمون:

ص٤٢
العنكبوت : لا يدري أصاب أم أخطأ ، إن أصاب خاف أن يكون قد أخطأ ، و إن أخطأ رجا أن يكون قد أصاب . ( 8 ) جاهل خبّاط جهالات . عاش ركّاب عشوات ، لم يعضّ على العلم بضرس قاطع . ( 9 ) يذرى الرّوايات إذراء الريح الهشيم لا مليّ - و اللّه - بإصدار ما ورد عليه ، و لا هو أهل لما فوّض اليه . ( 10 ) لا يحسب العلم في شيء ممّا أنكره ، و لا يرى أنّ من وراء ما بلغ منه مذهبا لغيره . ( 11 ) و إن أظلم عليه أمر اكتتم به لما يعلم من جهل نفسه ، صواب گفت يا خطا ، اگر صواب گفت ترسد كه باشد بدرستى كه خطا كرد [ ه ] باشد ، و اگر خطا كرده باشد اميد دارد بدان كه باشد بدرستى كه صواب گفته [ باشد ] . ( 8 ) نادانى [ كه ] پاى كوبندهء نادانى ها [ است ] ، شب كور [ است ] ، ور نشينندهء ناقهء شب كور ، نگزد او بر علم و دانش به دندانى برنده . ( 9 ) پراكنده كند روايت هاى دروغ را ، چون پراكنده كردن باد گياه ريزهء خورد را ، نه سزاوار است او - به خدا [ سوگند ] - به باز گردانيدن جواب آنچه وارد شد بر او ، و نه او سزاوار است مر آن را كه باز گذراند به او . ( 10 ) نپندارد علم و دانش را در چيزى از آنچه نشناخت آن را ، و نبيند بدرستى كه از پس آنچه برسيد از علم جاى رفتن است مر غير او را . ( 11 ) اگر مشكل شود بر او كارى فرا پوشد آن را ، مر آنچه مىداند از نادانى
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 42 | خطب الإمام علي ( ع ) / مجهول قرن 5 و 6