6 / 147 - 142
142 . و از چهارپايان اشتر باركش و خرد ، خوريد از آنچه روزى داد شما را خداى و پىروى مكنيد گامهاى ديو را كه او مر شما را دشمنى است پيدا .
143 . هشت جفتانى از ميش دو و از بز دو ، بگوى ! ا دو نر را بازداشته كرد يا دو ماده [ 178 ] يا آنچه فرا رسيد بر آن زهدانهاى دو ماده ؟ آگاهى دهيد مرا به دانشى اگر هستيد راستگويان ؟
144 . و از شتران دو از گاو دو . بگوى ! ا دو نر را بازداشته كرد يا دو ماده يا آنچه فرا رسيد بر آن زهدانهاى دو ماده يا بوديد گواهان چون اندرز كرد شما را خداى به اين ؟ پس كيست ستمكارتر از آنى كه فرا بافت بر خداى دروغى را تا گمراه كند مردمان را به نادانشى ؟ بدرستى كه خداى راه ننمايد گروه ستمكاران را .
145 . بگوى ! نمىيابم در آنچه پيغام كرده شد به من بازداشته شده بر خورنده ، كه خورد آن را مگر كه باشد مرده يا خونى ريخته يا گوشت خوك ، پس بدرستى كه پليد يا بيرون آمدنى آواز برداشته شد براى جز خداى ، پس هر كه بيچاره شود نه افزونى جوينده و نه از اندازه گذرنده ، پس بدرستى كه پروردگارت آمرزگار است بخشاينده .
146 . و بر آنانى كه جهود شدند بازبسته كرديم هر خداوند ناخنى را و از گاو و گوسپند بازبسته كرديم بر ايشان پيههاى ايشان مگر آنچه برداشت پشتهاى آن دو يا چرب رودهها يا آنچه آميخته شد با استخوان . آنت [ 179 ] پاداشت داديم ايشان را به افزونى جستن ايشان و بدرستى كه ما هراينه راست گويانيم .
147 . پس اگر به دروغ دارند ترا ، پس بگوى ! پروردگار شما خداوند بخشايش است فراخ ، و بازگردانده نشود عذاب او از گروه گناهكاران .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 123
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٢٣