فَهَلْ يُهْلَكُ
( احقاف 35 ) ( پس هيچ ) نيست كرده نشود
ما يُهْلِكُنا
( جاثيه 24 ) نيست نمىكند
يُهْلِكُونَ
( انعام 26 ) نيست كنند
يُهْلِكُونَ
( توبه 42 ) نيست مىكنند
يَهِيجُ
( زمر 21 ) خشك شود
يَهِيمُونَ
( شعراء 225 ) سرگشته همىگردند
لِيُواطِؤُا
( توبه 37 ) ( تا ) برابر آيند
يُوحِي
( انعام 112 ) پيغام كند
يُوزَعُونَ *
( نمل 17 ، 83 ) بازداشته مىشوند
يُوزَعُونَ
( فصلت 19 ) بازداشته شوند
يُوصَلَ *
( رعد 21 ، 25 ) پيوند كرده شود
يُوصِي
( نساء 11 ) اندرز كند
يُوعَدُونَ
( احقاف 35 ) وعيد كرده مىشوند
يُوعَدُونَ
( معارج 42 ) نويد كرده مىشوند
يُوفِضُونَ
( معارج 43 ) همىشتابند
يُوَفِّقِ
( نساء 35 ) سازوارى دهد
يُوفُونَ
( رعد 20 ) به سر برند
يُوفُونَ
( دهر 7 ) به سر همىبرند
فَيُوَفِّيهِمْ
( نساء 173 ) ( پس ) پر دهد ايشان را
يُوقِدُونَ
( رعد 17 ) برافروزيد
يُوقِنُونَ
( نمل 3 ) بىگمان مىباشند
لا يُوقِنُونَ
( نمل 82 ) به گمان نمىشدند
يَوْمٍ عَقِيمٍ
( حج 55 ) روزى بىشب
أَ فَلَمْ يَيْأَسِ
( رعد 31 ) ( ا پس ) ندانست