6 / 135 - 127
127 . مر ايشان راست سراى رستگارى نزد پروردگار ايشان و او دوست ايشان به آنچه بودند كه همىكردند .
128 . و روزى كه گرد كنيم ايشان را همه : اى گروه پريان ! بدرستى كه بسيارى كرديد از آدميان ، و گويد دوستان ايشان از آدميان پروردگار ما ! برخوردارى گرفت برخى ما به برخى [ 175 ] و رسيديم هنگام زد خويش را آن كه هنگام زدى براى ما . گفت : دوزخ جاى باشش شما ، جاويدان در آن مگر آنچه خواست خداى ، بدرستى كه پروردگار شما درستكار دانا .
129 . و همچنانت گماريم برخى ستمكاران را برخى به آنچه بودند كه مىورزيدند .
130 . اى گروه پريان و آدميان ! ا نيامد شما را فرستادگانى از شما مىخوانند بر شما آيتهاى من و بيم كنند شما را ديدار روز شما اين ؟ گويند : گواهى داديم بر تنهاى خويش و فريفت ايشان را زندگانى اين جهان و گواه شدند بر تنهاى خويش كه ايشان بودند ناگروندگان .
131 . آنت كه نبود پروردگارت نيست كنندهء دهها به ستم و كسان آن بىآگاهانند .
132 . و مر هر يكى را پايهگاهها از آنچه كردند ، و نيست پروردگارت بىآگاه از آنچه مىكنند .
133 . و پروردگار تو بىنياز خداوند بخشايش ، اگر خواهد ببرد شما را و بر پاى كند از پس شما آن را كه خواهد ، چنان كه پيدا كرد شما را از فرزندان گروهى ديگران .
134 . بدرستى كه آنچه وعده كرده مىشويد ، هراينه آينده است و نيستيد شما هرگز سست يابندگان .
135 . بگو ، اى گروه ! كار كنيد بر [ 176 ] توانايى خويش كه من كننده ، پس زود دانيد آنى را كه باشد مرو را سر انجام سراى . بدرستى كه نرهد ستمكاران .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 121
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٢١