6 / 161 - 154
154 . باز پس داديم موسى را نامه بىكم و كاست بر آنى كه نيكويى كرد و پديد كردنى مر هر چيزى را و رهنمودنى و بخشودنى تا مگر ايشان به ديدار پروردگار خويش گروند .
155 . و اين نامهء فرو آورديم آن را [ 181 ] خجسته ، پس پىروى كنيد آن را و پرهيزيد تا مگر شما بخشوده شويد .
156 . كه گوييد : هراينه كه فرو آورده شد نامه بر دو گروه از پيش ما و بدرستى كه بوديم از خواندن ايشان هراينه بىآگاهان .
157 . يا گوييد اگر ما فرو آورده شديمى بر ما نامه هراينه بوديمى راهيافتهتر از ايشان ، پس هراينه آمد شما را روشن از پروردگار شما و رهنمايشى و بخشايشى ، پس كيست ستمكارتر از آنى كه به دروغ داشت به نشانهاى خداى و برگشت از آن ؟ زود پاداشت دهيم آنانى را كه برگردند از نشانهاى ما بدئ عذاب به آنچه بودند بر مىگشتند .
158 . هيچ چشم مىدارند مگر كه آيد ايشان را فرشتگان يا آيد پروردگار تو يا آيد برخى نشانهاى پروردگارت ؟
روزى كه آيد برخى نشانهاى پروردگار تو ، سود ندارد تنى را گرويدن او كه نبود كه گرويد از پيش يا اندوخت در گرويدن خويش بهتر . بگوى ! چشم داريد كه ما چشم دارندگانيم .
159 . بدرستى كه آنانى كه جدا شدند از كيش خويش و گشتند گروه گروه نيستى از ايشان در چيزى . هراينه كار ايشان به خداى ، باز پس آگاهاند ايشان را [ 182 ] به آنچه بودند همىكردند .
160 . هر كه آيد به نيكى پس مرو را ده مانندان آن و هر كه آيد به بدى پس پاداشت داده نشود مگر مانند آن و ايشان ستم كرده نشوند .
161 . بگوى ! بدرستى كه من نمود مرا پروردگار من به راهى راست ، كيشى راست ، كيش ابراهيم را برگرديده ، و نبود از انباز آرندگان .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 125
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٢٥