6 / 153 - 148
148 . زود گويد آنانى كه انباز آوردند ، اگر خواستى خداى انباز نياورديمى و نه پدران ما و نه بازداشته كرديمى از چيزى . همچنانت به دروغ داشت آنانى كه از پيش ايشان تا چشيدند عذاب ما را . بگوى ! هيچ نزد شما از دانشى ، پس بيرون آريد آن را براى ما ؟ نه پىروى مىكنيد مگر پنداشت را و نيستيد شما مگر كه گزاف مىگوييد .
149 . بگوى ! پس مر خداى راست پوزش رسان ، پس اگر خواستى هراينه راه نمودى شما را همه .
150 . بگوى ! بياريد گواهان خويش را آنانى كه گواهى دهند بدرستى كه خداى بازداشته كرد اين را ، پس اگر گواهى دهند پس گواهى مده با ايشان و پىروى مكن آرزوهاى آنانى كه به دروغ داشتند به نشانهاى ما و آنانى كه نمىگروند به آن جهان و ايشان به پروردگار خويش برابر مىدارند .
151 . بگوى ! آييد برخوانم آنچه بازداشته كرد پروردگار شما بر شما كه انباز نياريد به او چيزى و به مادر و پدر نيكويى كردن و مكشيد فرزندان خويش را [ 180 ] از درويشى ، ما روزى همىدهيم شما را و ايشان را و نزديك مشويد زشتها را ، آنچه آشكار بود از آن و آنچه نهان ، و مكشيد تنى را كه بازداشته كرد خداى مگر به سزا آنتان اندرز كرد شما را بدان تا مگر شما دريابيد .
152 . و نزديك مشويد خواستهء بىپدر را مگر به آن كه آن نيكوتر تا رسد نيروى خويش را ، و تمام دهيد پيمانه را و ترازو را به داد ، نخواهيم از تنى مگر توانايى آن و چون گوييد ، پس راست گوييد و اگر بود خداوند خويشى ، و به پيمان خداى به جاى آريد ، آنتان اندرز كرد شما را بدان تا مگر شما پند پذيريد « 1 » .
153 . و كه اين راه من راست پس پىروى كنيد آن را و پىروى مكنيد راهها را پس جدا كند شما را از راه او . آنتان اندرز كرد شما را بدان تا مگر شما پرهيزيد .
هامش
( 1 ) . م : « پند پذيرند »