ترجمه
( كلام شريف العلماء در خروج عدميّات از محل نزاع )
و امّا در رابطهء با استصحابات عدمى : استاد شريف العلماء مازندرانى ، به تبع از مطلبى كه آن را از استادش مرحوم صاحب رياض حكايت كرده مبنى بر ادعاى اجماع بر اعتبار استصحاب در عدميات ، تمايل پيدا كرده ( و معتقدات ) به عدم اختلاف بين فقها بر اينكه استصحابات عدميّه از محل بحث خارج و اعتبار آنها مسلّم است ( و تنها وجودياتاند كه محل بحثاند ) .
و پس از نقل اجماع مذكور ، در اثبات مدعاى مزبور به استقرار سيرهء علماء بر تمسّك به اصول عمليّه ، مثل اصالت عدم قرينه و عدم نقل و عدم اشتراك و هكذا . . . و به بناى آنها در اين مسئله بر كفايت علّت محدثه در بقاء شىء موجود ، استشهاد كرده است .
( مناقشهء شيخ در كلام شريف العلماء )
جناب شيخ در پاسخ به رأى شريف العلماء مىفرمايد : آنچه از كلام ايشان استظهار مىشود خالى از اشكال نمىباشد .
1 - و امّا ادعاى اجماع . . .
2 - و امّا سيره و يا اجماع عملى فقهاء در باب الفاظ ، بر استفاده از يك سلسله اصول عدميّه ( مثل اصالة عدم النقل ، اصل عدم اشتراك ، عدم قرينه و . . . ) و يك سلسله اصول وجودى ( مثل اصالة الظهور ، اصالة العموم و . . . ) مستقرّ شده است ( نه اينكه تنها بر اصول عدميّه مستقر شده باشد ) .