مىفرمايد :
1 - در صدر شريفه امورى تحريم شده است ، و در ذيل آن با الا ما ذكيتم كه مفيد حصر هم مىباشد ، حيوانات تذكيهشده با ذبح شرعى مستثنا شدهاند .
2 - مفهوم ( الا ما ذكّيتم ) اين است كه : اگر تذكيه كرده باشيد حلال است .
به عبارت ديگر ، مىخواهد بفرمايد كه حكم حليّت دائر مدار تذكيه شده است ، يعنى : اگر تذكيه باشد ، حليّت نيز هست ، اگر تذكيه نباشد ، حليّت هم نيست .
بنابراين : موضوع حليّت و حرمت ، مذكى و غير مذكّى است ، و لذا گوشت هر حيوانى كه تذكيه يعنى ذبح شرعى برآن واقع نشده باشد ، حرام است ، چه واقعا تذكيه نشده باشد و ما بدان عدم تذكيه علم داشته باشيم و يا اين عدم تذكيه از يك طريق شرعى ثابت شود ، و چه اين طريق شرعى امارهاى از امارات ظنيّه باشد ، مثل بيّنه ، و چه اصلى از اصول عمليّه باشد مثل استصحاب عدم تذكيه در ما نحن فيه .
* دومين شاهد شيخ در دفاع از رأى مشهور چيست ؟
شريفهء : ( و لا تأكلوا مما لم يذكر اسم اللّه عليه . . . ) « 1 » مىباشد .
* استشهاد شيخ به اين شريفه چگونه است ؟
اين است كه :
1 - اين شريفه منطوقا مىرساند كه خوردن گوشت حيوانى كه نام خدا برآن برده نشده ، ذبح شرعى نشده است .
2 - گوشت حيوانى كه ذبح شرعى نشده است ، مذكّى نيست و به بركت نهى لا تأكلوا ، حرام است .
پس : موضوع حرمت در شريعت ما ( لم يذكر اسم اللّه عليه ) ، به معناى ( ما لم يذكّ ) مىباشد ، كه اين همان مطلوب و مدعاى ماست .
* سومين شاهد شيخ در دفاع از رأى مشهور در ما نحن فيه چيست ؟
شريفهء : فكلوا مما ذكر اسم اللّه عليه ، است .
* كيفيّت استشهاد ؟
مىفرمايد : اين آيهء شريفه به منطوقش مىگويد :
1 - از هرآنچه كه نام خدا برآن برده شد ، تناول كنيد و حلالتان باد .
هامش
( 1 ) . قرآن كريم ، سورهء مائده ، آيهء 3 .