تلخيص المطالب
* جناب شيخ دومين روايتى كه در حجيّت استصحاب در شكّ رافع بدان استدلال كرديد چيست ؟
صحيحهء ثانيهء زراره است .
* موقعيّت حديث مزبور از لحاظ سندى چگونه است ؟
مضمره است و لكن مضمرههايى كه مضمر آن امثال زراره باشد ، اضمار در آنها ضررى ندارد .
* متن اين حديث حاوى چه مطالبى است ؟
حاوى هفت سؤال و جواب است كه در متن و شرح آمده است .
* اولين فراز مورد استدلال در صحيحه مزبور چيست ؟
آنجاست كه سائل از امام عليه السّلام مىپرسد : اگر من احتمال دادم كه به جامهام خونى اصابت كرده ولى يقين به آن ندارم ، ولى به دنبال اين ظنّ و گمان جامهام را وارسى كرده چيزى نيافتم ، سپس وارد نماز شدم و با همين حال نماز خواندم . امّا پس از نماز يا از روى اتفاق و يا وارسى ، خون را در لباسم ديدم ، وظيفهء من چيست ؟
امام عليه السّلام فرمودند : تغسله و لا تعيد ، يعنى جامهات را تطهير كن و لكن نمازت صحيح است و اعاده ندارد .
* چرا ؟
زيرا او سابقا يقين داشت كه لباسش پاك است ، پس از آن و در اثر خوندماغ شدن نگران شد و به لباسش نگاه كرد و خونى نديد . پس سزاوار نبود كه يقين سابقش را با شكّ لا حقّ از بين ببرد ، و لذا استصحاب طهارت كرده ، نمازش را خوانده است .
در نتيجه : اين نمازى را كه او خوانده است زير سايه استصحاب طهارت بوده و صحيح است ، امر صحيح كه اعاده لازم ندارد .
* استدلال به اين حديث چگونه است ؟
همانند استدلال به صحيحهء اولى است بدين معنا كه :
1 - ال در اليقين براى جنس باشد نه عهد و يا استغراق به همان قرائنى كه ذكر شد .
2 - قيد من طهارت ثوبك را از صغرى ملغى مىكنيم تا بشود لانك كنت على يقين يعنى تو