تشريح المسائل
* دومين روايتى كه شيخ در حجيّت استصحاب در شكّ رافع بدان استدلال كرده است چيست ؟
صحيحهء ثانيهء زراره است كه شيخ طوسى ( ره ) با سندهاى خود به صورت مضمره و شيخ صدوق ( ره ) در علل الشرائع به صورت متصل ، از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كردهاند .
* بطور كلّى در رابطهء با اين حديث چه مباحثى وجود دارد ؟
1 - بحث سندى است ، بدين معنا كه اين حديث نيز مضمره است و لكن چنان كه در رابطهء با صحيحهء اولى گفتيم مضمره بودن ضررى به آن وارد نمىكند .
2 - تقريب استدلال به اين روايت است براى حجيّت استصحاب در شكّ در رافع .
* كداميك از فرازهاى حديث مورد استدلال قرار گرفته است ؟
فراز چهارم و هفتم كه در بحث سوّم به تفصيل خواهد آمد .
3 - فقه الحديث است ، بدين معنا كه آيا از اين حديث شريف قاعدهء استصحاب استفاده مىشود يا نه ؟ اگر مستفاد است از كدام فراز حديث مستفاد است ؟
- آيا علاوه بر استصحاب قواعد ديگرى هم از اين روايت استفاده مىشود يا نه ؟
- آيا احكامى كه در فرازهاى اين روايت از امام عليه السّلام صادر شده است ، صرفا تعبّدى هستند و يا اينكه با قواعد اصولى توافق دارند ؟
* اولين فراز اين حديث كه مورد بحث و استدلال واقع شده كدام فراز است ؟
سؤال سوّم است كه امام در پاسخ آن فرمودند : تغسله و لا تعيد الصلاة
- زراره پرسيد چرا اعاده نكنم ؟ حضرت صغرى و كبراى چيدند كه حاصل و خلاصهء آن استصحاب است .
* مورد سؤال سوّم زراره كجاست ؟
دو احتمال در آن متصور است :
1 - يكى اينكه مورد سؤال ممكن است اين باشد كه اين شخص قبل از نماز ظنّ به اصابت نجاست پيدا كرد ، وارسى روى لباس را هم انجم داد ، لكن چيزى نيافت ، لكن پس از نماز آن را مشاهده نموده درحالىكه يقين داشت كه اين نجاست ، همان نجاستى است كه قبل از نماز هم بود ولى بر او پوشيده مانده بود ، وظيفهء او چيست ؟