مقصد پنجم روزه
بدان كه اجر روزه عظيم و ثواب آن بسيار است ، و آيات و اخبارى كه دلالت بر فضيلت آن دارد بىشمار و چنان معروف و مشهور است كه نيازى به ذكر آنها نيست ، پس در اينجا به بعضى از امور باطنى آن اشاره مىكنيم :
فصل 107 آنچه سزاوار روزه دار است
روزه دار را سزاوار اين است كه چشم خويش از هر چه نگاه كردن به آن حرام يا مكروه است يا دل را از ياد خداى تعالى مشغول مىسازد فرو نهد ، و زبان را از همهء آفاتى كه ذكر آنها گذشت نگاه دارد ، و گوش را از هر چه شنيدن آن حرام يا مكروه است و شكم خود را از غذاى حرام و شبهه ناك باز دارد ، و ديگر اعضاء و جوارح خود را از امور ناستوده و مكروه محافظت نمايد . و دربارهء همهء اين شرطها براى آنكه ثواب كامل بر روزه مترتّب شود اخبار بسيار وارد شده است . و نيز سزاوار است كه هنگام افطار از حلال بقدرى نخورد كه معدهء او پر شود ، زيرا خداى عز و جل هيچ ظرفى را بيشتر از شكم پر اگر چه از حلال باشد دشمن ندارد ، كه سرّ روزه دارى قهر و غلبه بر دشمن خدا و شكستن شهوت و هوى است تا نفس بر پرهيزكارى و تقوا تقويت شود ، و از حضيض لذات نفس حيوانى به اوج شباهت به فرشتگان روحانى ترقّى كند ، و اين چگونه حاصل مىشود هر گاه روزه دار هنگام افطار آنچه را كه در روز نخورده تدارك و تلافى كند ، بخصوص وقتى كه غذاهاى