مقصد چهارم تلاوت قرآن
بدان كه ثواب تلاوت قرآن را حدّى نيست ، و اخبارى كه در بزرگى اجر و بسيارى پاداش آن وارد شده بىشمار است ، و چگونه اجر آن عظيم نباشد و حال آنكه كلام خداوند است كه روح الامين به سيّد المرسلين منتقل ساخته ، و تأمّل كن كه كلامى كه از جانب خدا صادر شده بىواسطه است ، و چون قرآن از حيث لفظ به سبب نهايت فصاحت معجزه است ، و از جهت معنى متضمّن اصول حقايق معارف و مواعظ و احكام است ، و از دقايق صنع الهى و از امور غيبى و احوال نهانى و داستانهائى كه در قرنها و سالهاى پيشين روى داده خبر مىدهد ، تأثير آن در دلها و صفا بخشى آن براى نفوس چگونه و تا چه اندازه است . و بالجمله : عقل و نقل و تجربه شواهدى است كه بر بزرگى ثواب تلاوت قرآن يكديگر را تأييد مىكنند .
و چون اخبارى كه دربارهء آن وارد شده مشهور است نيازى به ذكر آنها نيست ، و ما در اينجا به برخى از آداب ظاهرى و باطنى تلاوت قرآن اشاره مىكنيم .
امّا آداب ظاهرى ، اين است كه با وضو باشد ، و بر هيئت ادب و سكون و وقار ايستاده يا نشسته رو به قبله و سر به پيش افكنده بدون چهار زانو باشد و تكيه نزده ، و شمرده و با تأنّى بخواند و حال گريه داشته باشد ، و اگر از ريا ايمن است اندكى بلند بخواند و گر نه آهسته افضل است ، و اگر تواند با آواز نيكو و خوش بخواند ، و حقّ آيات را مراعات نمايد ، بدين سان كه چون آيهء سجود خواند سجده كند ، و چون به آيهء عذاب رسد به خدا پناه برد ، و چون به آيهء رحمت و نعمتهاى بهشت رسد از خداى تعالى مسألت نمايد كه آن را روزى او گرداند ، و چون به آيه اى رسد كه در آن تسبيح و تكبير الهى باشد تسبيح و تكبير گويد ، و چون به آيهء دعا يا استغفار رسد دعا و استغفار كند ، و در آغاز قرائت بگويد : اعوذ باللَّه السّميع العليم من الشّيطان الرّجيم ، و بعد از فراغ از هر سوره بگويد : صدق اللَّه العلىّ العظيم و بلَّغ رسوله الكريم ، اللَّهم انفعنا به
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 460
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٤٦٠