تعالى كه در ميان خلايق به امانت سپرده است تا معناى آن را در معاملات و امانتها و در مقام انصاف و راست نمودن مصاحبت و درست كردن معاشرت ميان خود مراعات كنند . پس اگر مىخواهى سلام را بجاى خود قرار دهى ، و به مقتضاى معناى آن عمل كنى ، از خداى تعالى بترس تا دين و دل و عقل تو سالم باشد و ظلمت و تيرگى گناهان آنها را آلوده و چركين نسازد ، و نگهبانان تو از آزار و ملالت و وحشتى كه به سبب رفتار بد تو با آنان پديد مىآيد به سلامت باشند ، و سپس با دوست خود [ چنان رفتار كن كه از تو ايمن باشد ] و پس از آن با دشمن خود [ رعايت عدل و انصاف را فرو مگذار ] . و هر گاه آن كه نزديكتر است از آزار كسى ايمن و سالم نباشد آن كه دور تر است بطريق أولى ايمن و سالم نخواهد بود ، و هر كه سلام را اين چنين در جاى خود ننهد او را سلام و اسلام و تسليمى نخواهد بود ، و در سلام خود كاذب است ، هر چند آن را در ميان مردم فاش و آشكار كند « . ( 1 )
هامش
( 1 ) اين حديث را با » مصباح الشريعة « : باب 18 ، تصحيح كرديم . .