فصل 100 سلام دادن
و چون از تشهّد فارغ شدى ، حضرت سيّد المرسلين را در دل حاضر كن ، و ملائكهء مقرّبين و ديگر پيغمبران خدا و ائمهء عليهم السّلام و فرشتگان نگاهبان بر خود كه اعمال تو را بر مىشمارند همه را به خاطر آر . پس اول بر پيامبر خود سلام كن كه افضل كلّ است و واسطهء هدايت و ايمان توست و بگو : « السّلام عليك ايّها النّبى و رحمة اللَّه و بركاته » . سپس بر خود و همهء بندگان صالح خدا سلام گوى : « السّلام علينا و على عباد اللَّه الصّالحين » . و آنگاه به جميع ايشان توجه نما و چنين سلام فرست : « السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته » . و زبان تو نبايد بدون حضور مخاطب در ذهن تو به خطاب گشوده شود ، كه از بيهوده گويان و بازيگران باشى ، و چگونه خطاب از كسى شنيده شود كه قصد آن نكرده ، و اگر فضل الهى چنين گفتارى را به عنوان اصل واجب كافى شمارد ، از درجات قبول دور و از مرتبهء قرب و وصول ساقط است . و اگر در نماز امامت جماعتى را دارى ، در سلام خود ايشان بخصوص آنان را كه تقدّم دارند قصد كن ، و ايشان نيز سلام را به تو برگردانند ، و چون چنين كنيد وظيفهء سلام را ادا كردهايد ، و سزاوار مزيد اكرام الهى شدهايد .
امام صادق عليه السّلام فرمود : « معنى سلام در عقب هر نماز ، امان و ايمنى است ، يعنى هر كه امر خدا و سنّت پيغمبر او را صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم از روى فروتنى و خشوع بجا آورد ، از بلاى دنيا ايمن و از عذاب آخرت دور است . و سلام نامى است از نامهاى خداى