فصل 99 تشهّد
چون براى تشهّد نشستى - بعد از اين افعال دقيق و اسرار عميق كه مشتمل بر امور مهم است - از آن بترس و بيم و شرم داشته باش كه آنچه انجام داده اى مطابق با صورت واقع نباشد ، و وظايف و شرايط آن حاصل نشده باشد ، و در دفتر قبول اعمال نوشته نشود . پس دست خود را از فوايد آن خالى پندار ، و به مبدأ و اصل دين ، يعنى كلمهء توحيد و حصن خدا كه هر كه در آن در آيد ايمن شود باز گرد ، و اگر وسيله و دستاويزى ديگر ندارى به آن چنگ زن ، و به وحدانيّت پروردگار گواهى ده ، و در دل خود رسول بزرگوار و پيامبر بزرگ او را حاضر كن و به رسالت او گواهى ده ، و بر او و آل او صلوات فرست ، و عهد و پيمان خدا را به اعادهء دو كلمهء شهادت تازه گردان ، و بدين وسيله اساس مراتب عبادت را استوار ساز ، كه اين دو نخستين وسائل و اساس فضائل است ، و به رسول خدا با درود فرستادن بر او توسّل جوى ، و اميد ده درود از او داشته باش - چنان كه در خبر وارد شده است - كه اگر يكى از آنها به تو برسد رستگار جاويد خواهى بود .
امام صادق عليه السّلام فرمود : « تشهّد حمد و ثناى الهى است . پس در نهانخانهء دل بندهء او باش ، و در فعل تشهّد براى او فروتنى و خضوع نما ، چنان كه در گفتار دعوى بندگى او دارى . و راستى گفتار را به صفاى دل بپيوند ، كه تو را بندهء خود آفريد و فرمان داد كه او را به دل و زبان و جوارح عبادت كنى ، و بندگى خود و پروردگارى
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 444
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٤٤٤