فصل 94 تكبيرة الاحرام
و چون تكبيرة الاحرام گوئى ، به ياد آر كه معنى آن اين است كه : خداى تعالى بزرگتر از آنست كه وصف كرده شود ، يا از هر چيزى بزرگتر است ، يا از اينكه به حواس ادراك شود يا به قياس با آدميان بزرگتر است . پس به نهايت عظمت و جلال او بينديش كه ايجاد و اختراع غير او مستند به اوست ، و اوست كه همهء اشياء را از كتم عدم به عرصهء وجود آورده است . و بايد دل تو به اين يقين كند بطورى كه آنچه را بر زبان مىآورى تكذيب نكند ، پس اگر در دل تو چيزى بزرگتر از خداى تعالى باشد ، خدا گواهى دهد كه دروغگوئى ، اگر چه اين سخن ( اللَّه اكبر ) صدق است ، چنان كه بر دروغ منافقان گواهى داده است دربارهء اين گفتارشان كه : پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم رسول خداست . و اگر هواى تو از امر خداى تعالى بر تو غالبتر است ، و تو آن را از خدا و فرمان او بيشتر مطيع باشى ، پس آن را خداى خود گرفته اى و بزرگ داشته اى ، و سخن تو ( اللَّه اكبر ) به مجرّد زبان است ، و دل با آن موافق نيست ، و اگر توبه و استغفار و حسن ظن به كرم و عفو خداى تعالى در ميان نباشد خطر بس بزرگ است .
امام صادق عليه السّلام فرمود : « چون تكبير گوئى هر چه را كه ميان آسمانهاى برين و زمينهاى فرو دين است در جنب بزرگوارى و كبريائى خدا كوچك شمار ، كه خداى تعالى با آگاهى بر دل بنده اى كه زبانش تكبير مىگويد و دلش از حقيقت بزرگداشت او غافل و خدشه دار است ، مىگويد : اى دروغگو آيا مرا مىفريبى ؟