به جلال خداوند و قصور اطَّلاع او بر درون و ضمير خود و نشانهء عدم تدبّر او در گفتار خداى متعال است :
الَّذى يَراكَ حينَ تَقُومُ ، وَتَقَلَّبَكَ فِى السّاجِدين 26 : 218 - 219 ( شعراء ، 218 - 219 ) « آن [ خدائى ] كه تو را مىبيند آنگاه كه بر مىخيزى ، و گشتن تو را [ نيز ] در ميان سجده كنان ( نماز گزاران ) » .
پس زيانكار باد كسى كه مدّعى معرفت خدا و علم به عظمت و جلال او و محبّت او و خشيت از اوست ، و با وجود اين يكى از بندگان مسكين او كه قدرت بر سود و زيانى ندارد شرم مىكند ، و از خدا شرم نمىكند ، و از مردم مىترسد و از او نمىترسد
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 429
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٤٢٩