و امام صادق عليه السّلام فرمود : « اشكر من انعم عليك ، و أنعم على من شكرك »
« هر كه تو را نعمتى داد سپاس دار ، و هر كه تو را سپاس داشت نعمت بخش » .
و شكَّى نيست كه هر قدر اين احوال در شكر گزارى افزون شود ، و مدتش دراز باشد ، فضيلتش بيشتر خواهد بود . آوردهاند كه : « مردى خواستار دختر عموى خود بود ، و او نيز خواهان وى بود . پس ازدواج آنها سرگرفت ، و مرد در شب زفاف به همسر خود گفت : بيا امشب را براى شكر گزارى خدا كه ما را به هم رسانيد زنده دارى كنيم ، زن گفت : آرى و تمام آن شب را نماز گزاردند ، و هيچ يك به همسر خود نپرداخت . و چون شب دوم رسيد ، همان را گفتند و سراسر شب را نماز گزاردند . . . و هشتاد سال هر شب چنين كردند بدون آنكه همخوابه شوند » . و آشكار است كه اين شكر به مراتب از صبر آن دو بر بلاى عزوبت برتر است ، اگر ميانشان جمع و و صلى حاصل نشده باشد .
تتميم فضيلت صبر بر شكر
بعضى از اخبار دلالت دارد بر اين كه : صبر از شكر برتر و ثواب آن بيشتر است . چنان كه روايت شده است كه : « شكرگزارترين اهل زمين را در روز قيامت آورند و خدا پاداش سپاسگزاران را به وى عطا فرمايد . و شكيباترين اهل زمين را آورند و به وى گويند : آيا راضى هستى كه همانند اين سپاسگزار تو را پاداش دهيم ؟ گويد : آرى پروردگارا خداى تعالى فرمايد : نه به او نعمت دادم پس شكر گزارد ، و تو را مبتلا ساختم پس صبر نمودى ، پاداش تو را مضاعف مىكنم آنگاه چند برابر پاداش سپاس گزاران به وى عطا فرمايد » . و مثل گفتار امام عليه السّلام : « الطَّاعم الشّاكر بمنزلة الصّائم الصّابر »
« خورندهء شكر گزار مانند روزه دار شكيباست » و اين دلالت مىكند بر اين كه صبر از شكر افضل است ، زيرا مشبّه به ( آنچه يا آنكه چيزى يا كسى را به آن تشبيه كنند ) از مشبّه ( مانند شده ) در مرتبهء بالاتر است . و
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 387
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٣٨٧