« از بزرگداشت خدا و شناخت حقّ او اين است كه : درد خود را شكايت نكنى ، و مصيبت خود را ذكر نكنى » .
و فرمود : « من ابتلى فصبر ، و أعطى فشكر ، و ظلم فغفر ، أولئك لهم الأمن و هم مهتدون »
« هر كه مبتلا شود و صبر كند ، و عطايش دهند و سپاس گزارد ، و ستم بيند و ببخشد ، آنان ايمن و ره يافتهاند » .
و فرمود : « خداى تعالى به جبرئيل فرمود : پاداش كسى كه هر عضو شريف ( مثلا چشم ) او را از وى بگيرم چيست ؟ عرض كرد : منزّهى تو ما را علمى جز آنچه به ما آموخته اى نيست . فرمود : پاداش او جاودان ماندن در خانهء كرامت من و نظر كردن به جمال وجه من است » .
و داود عليه السّلام گفت : « پروردگارا پاداش اندوهناكى كه بر مصيبتها براى خشنودى تو صبر مىكند چيست ؟ فرمود : پاداش او آنست كه او را جامهء امان پوشانم و هرگز آن را از او باز نگيرم » .
و به فرزند خود سليمان - عليهما السّلام - فرمود : « تقواى مؤمن را سه دليل است : در آنچه به آن نرسيده نيكو توكَّل كند ، و در آنچه به آن رسيده نيكو خشنودى نمايد ، و در آنچه از دست داده نيكو صبر كند » .
و روايت است كه : « هر كه به مرگ سه فرزند مبتلا شود ، هرگز به جهنّم نرود » .
دنباله اختلاف مراتب صبر در ثواب
چون صبر بر عافيت به معنى ترك خواهشهاى حرام و فرو نرفتن در آنهاست ، پس آن به صبر از معصيت بر مىگردد . و بنا بر اين صبر بر سه قسم است : صبر بر مصائب و حوادث ، و صبر بر طاعت ، و صبر از معصيت . و خبر نبوى كه ذكر شد صراحت دارد كه ثواب نوع اول كمتر است ، و نوع دوم وسط ميان آنهاست . و از
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 377
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٣٧٧