ملكوت سير و گردش مىكنند و به پرده هاى غيب پناه مىبرند ، سپس برمىگردند و همراه خود بهره هاى نيك و لطيف دارند كه كسى وصف آنها نمىتواند كرد ، در باطن همچون جامه حرير خوب و زيبا و در ظاهر مانند دستارها و دستمالهائى هستند كه از راه تواضع به هر كه بخواهد بذل مىشود ، به راه ايشان با تكلَّف نمىتوان رسيد ، بلكه اين فقط فضل خداوند است كه به هر كه بخواهد مىدهد « .
پس اى دوست من احوال و حكايات ايشان را مطالعه كن تا نشاط تو بر انگيخته و رغبتت افزون شود ، و زنهار به رفتار اهل اين عصر ننگرى ، كه در ميان آنان كسى نيست كه ديدار او تو را به ياد خدا اندازد ، و همصحبتى با او تو را در راه دين يارى نمايد ، اگر از بيشتر مردم ديار و عصر خود پيروى كنى تو را از راه خدا دور مىكنند و گمراه مىسازند . و از آنهاست :
غفلت
غفلت عبارت است از سستى و ضعف نفس از توجه و التفات به هدف و مقصود خود ، خواه آن هدف و غرض زودرس باشد يا دير رس . و ضدّ آن : نيّت است و مترادف نيّت اراده و قصد است ، و آن بر انگيخته شدن نفس و گرايش و توجّه آن است به چيزى كه مطلب و مقصودش چه در حال و چه در آينده در آن باشد . و موافقت و هماهنگى با غرض و هدف نفس اگر برايش خير و سعادت در دنيا يا دين باشد ، غفلت از آن و بر انگيخته نشدن نفس به تحصيل آن رذيلت است . و نيّت و قصد به سوى آن فضيلت و كمال است ، و اگر آن غرض شرّ و شقاوت باشد ، غفلت و خوددارى از آن فضيلت است و نيّت و اراده كردن آن رذيلت است . امّا انگيزه نفس بر نيّت يا غفلت و خوددارى ، اگر از قوّه شهوت باشد نيّت يا غفلت متعلَّق به آن است خواه فضيلت باشد يا رذيلت ، و اگر از قوّه غضب باشد نيّت يا غفلت نيز همان گونه
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 137
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص١٣٧