و از آنهاست :
كينه
حقد ( كينه ) پنهان كردن دشمنى در دل است ، و آن از ثمرهء غضب است ، زيرا غضب وقتى [ به سبب عجز از انتقام ] نتوانست تشفّى پيدا كند و ناچار فرو خورده شد به باطن مىرود و در آنجا به صورت حقد و كينه درمىآيد . كينه از مهلكات بزرگ است .
رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « المؤمن ليس بحقود ، »
« مؤمن كينه توز نيست . » غالبا كينه ملازم آفاتى است از قبيل : حسد ، و دورى و بريدن از شخص مورد كينه ، ايذاء او ، و دست زدن به محرّماتى از قبيل دروغ و غيبت و بهتان و فاش كردن راز و پرده درى ، اظهار عيب ، و شماتت نسبت به بلائى كه به وى رسيده و خوشحالى به آن ، و شادى از ظهور لغزشها و خطاهاى او ، و استهزاء و مسخره كردن وى ، و اعراض از او در جهت خوار شمردنش ، و ادا نكردن حقوق او مانند دين يا صلهء رحم ، و همهء اينها حرام است و به تباهى دين و دنيا مىانجامد . و ضعيفترين مرتبهء كينه اين است كه از آفات مذكور احتراز نمايد و براى كينه مرتكب گناه نشود ، و لكن [ بر فرض كه هيچ يك از اينها پديد نيايد ] خود كينه از امراضى است كه بر باطن آدمى سنگينى مىكند و روح از آن متألَّم و در آزار مىباشد .
كينه همچنين انسان را از بساط قرب الهى و از وصول به ملكوت أعلى و همدمى ساكنان عالم قدس باز مىدارد ، و صاحب خود را از آنچه شيوهء اهل ايمان است و از بشاشت و شكفتگى و رفق و مهربانى و فروتنى و واكوشيدن براى حوائج مردم و همنشينى با آنان و رغبت به يارى و غمخوارى آنها منع مىكند ، و همهء اينها درجات او را در دين كاهش مىدهد و بين او و رفاقت با مقرّبان حائل مىشود .
از آنجا كه كينه عبارت است از دشمنى باطنى ، بنابراين همهء اخبارى كه دربارهء ذمّ و نكوهش دشمنى و عداوت رسيده دلالت بر مذمّت و ناپسندى آن نيز دارد .
مانند قول پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم : « هيچ وقت جبرئيل نزد من نيامد مگر اينكه گفت :
اى محمّد از دشمنى و عداوت مردم احتراز كن . » و قول آن حضرت صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم :