و امّا انواع صفات رذيله اى كه به قوهء غضب متعلَّق است ، از جمله :
خوف
است و آن عبارت است از رنج و تألَّم و ناراحتى به سبب انتظار ناملايمى كه در آينده وقوع آن محتمل است . و اگر علم يا ظنّ به وقوع آن ناملايم داشته باشد « توقّع و انتظار مكروه و ناگوار » ناميده مىشود ، و رنج و ناراحتى آن بيشتر از خوف خواهد بود و ما از هر دو - خوف و توقّع مكروه - بحث مىكنيم . و فرق بين خوف و جبن اين است كه جبن بىجنبشى و عدم تحرّك نفس است در جائى كه عقلا و شرعا حركت براى انتقام يا چيزى ديگر مستحسن و پسنديده است . و اين سكون و بىحركتى گاه بدون حدوث تألَّم و رنجى كه لازمهء خوف است تحقّق مىيابد . مثلا كسى كه جرأت نمىكند در كشتى سوار شود يا در خانه تنها بخوابد يا متعرّض دفع كسى كه به او ظلم مىكند بشود مىتوان او را متّصف به چنين سكون و بى جنبشى دانست در حالى كه متألَّم و ناراحت نيست . چنين شخصى جبن دارد و خوف ندارد . و كسى كه ملكهء حركت براى انتقام و غيره از افعالى كه شرع و عقل جايز مىشمرند دارد گاهى براى او رنج و تألَّم از توقّع حدوث مكروه و ناگوار پيش مىآيد ، مثل ناراحتى از اينكه سلطان به قتل او فرمان دهد . چنين فردى خوف دارد و جبن ندارد .
خوف دو نوع است : ( اوّل ) خوفى كه همهء اقسام آن مذموم است ، و آن