اين دو بهرهء خويش را گرفت اگر روزهء [ استحبابى ] و نماز [ نافلهء ] شب از دستش برود باكى نيست « . و فرمود :
» اليقين الايمان كلَّه « .
» يقين همهء ايمان است « . و فرمود :
» ما آدمىّ إلا و له ذنوب ، و لكن من كانت غريزته العقل و سجّيته اليقين لم تضرّه الذّنوب ، لأنّه كلَّما أذنب ذنبا تاب و استغفر و ندم فتكفّر ذنوبه و يبقى له فضل يدخل به الجنّة « .
» هيچ انسانى نيست مگر اينكه گناهانى دارد ، ولى كسى كه غريزهء او عقل و خوى و خصلت او يقين باشد گناهان به وى زيانى نرساند ، زيرا هرگاه مرتكب گناهى شود ندامت و توبه و استغفار كند و گناهانش پوشيده مىشود و برايش اضافه اى مىماند كه به وسيلهء آن به بهشت مىرود « . و امام صادق عليه السّلام فرمود :
» انّ العمل الدّائم القليل على اليقين أفضل عند اللَّه تعالى من العمل الكثير على غير يقين « .
» عمل كم و دائم همراه با يقين برتر است از عمل بسيار بدون يقين « . و نيز از آن امام روايت شده كه :
» انّ اللَّه تعالى بعدله و قسطه جعل الرّوح و الرّاحة في اليقين و الرّضا ، و جعل الهمّ و الحزن في الشّكّ و السّخط « .
» خداى تعالى بر حسب عدل خود لطف و راحت را در يقين و خشنودى ، و غم و اندوه را در شك و ناخشنودى قرار داده است « . و در وصيّت لقمان به پسرش آمده است : » پسرم جز به وسيلهء يقين توانائى بر عمل به دست نيايد و آدمى جز به قدر يقينش كار نتواند كرد و سستى و كوتاهى در عمل به سبب نقص در يقين پيدا مىشود « .
نشانه هاى صاحب يقين :
دارندهء يقين را علاماتى است :
از جمله ، اينكه در كارهاى خود به غير خداى سبحان توجّه و التفات ندارد ، و در مقاصد خويش جز به او توكَّل نكند ، و در مطالب و مسائل خود جز به او
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 177
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص١٧٧