به اتّقاء معاصى خداى داعيتر .
[ مترجم مىگويد ] : چه ، عفو كه فضل است چون بدان قيام نمايد ، توان دانست كه در اقامت فرايض و اجتناب معاصى راغبتر باشد .
و پيغامبر - عليه السلام - گفت : ثلاث و الّذي نفسي بيده لو كنت حالفا لحلفت عليهنّ ما نقصت صدقة من مال « 76 » فتصدّقوا و لا عفا رجل عن مظلمة يبتغى بها وجه اللّه الاّ زاده اللّه بها عزّا يوم القيامة و لا فتح رجل باب مسألة الاّ فتح اللّه عليه باب فقر ، اى ، سه چيز است ، بدان خدايى كه نفس من در قبضهء قدرت اوست ، اگر سوگند خورنده باشم به تاكيد بر آن سوگند ياد مىكنم كه صدقه از مال نقصان نكند ، پس صدقه دهيد ، و مردى از مظلمتى عفو نكند كه بدان رضاى خداى طلبد كه نه خداى - عز و جل - بدان عزّ او روز قيامت بيفزايد ، و مردى در خواستن نگشايد كه نه خداى - عز و جل - بر وى در درويشى بگشايد . و گفت : التّواضع لا يزيد العبد الاّ رفعة فتواضعوا يرفعكم اللّه ، و العفو لا يزيد العبد الاّ عزّا فاعفوا يعزّكم اللّه ، و الصّدقة لا تزيد المال الاّ كثرة فتصدّقوا يرحمكم اللّه ، اى ، تواضع بنده را جز رفعت نيفزايد ، پس تواضع كنيد ، خداى - عز و جل - شما را بلند گرداند ، و عفو بنده را جز عزت نفزايد ، پس عفو كنيد ، خداى - عز و جل - شما را عزيز گرداند ، و صدقه مال را جز بسيارى نيفزايد ، پس صدقه دهيد ، خداى - عز و جل - بر شما ببخشايد .
و عايشه - رضى اللّه عنها - گفت كه هرگز پيغامبر را نديدم كه از ظلمى كه بر وى رود داد استدى ، ما دام كه محارم حق تعالى شكسته نشدى ، و چون از محارم خداى چيزى شكسته شدى ، خشم او در آن تيزتر از همه بودى ، و ميان دو كار وى را مخير نكردندى كه نه آسانتر آن را اختيار كردى ، مادام كه بزه نبودى .
و عقبة بن عامر گفت كه روزى پيغامبر را - عليه السلام - ديدم و پيشى كردم و دست بگرفتم يا او پيشى كرد و دست مرا بگرفت ، پس گفت : يا عقبة الا أخبرك بأفضل اخلاق اهل الدّنيا و الآخرة ؟ تصل من قطعك و تعطى من حرمك و تعفو عمّن ظلمك ، آيا بياگاهانم تو را به بهترين خويهاى اهل دنيا و آخرت ؟ بپيوندى با كسى كه از تو ببرد ، و بدهى كسى را كه تو را محروم گرداند ، و عفو كنى از كسى كه بر تو ستم كند .
و پيغامبر - عليه افضل الصلوات و التحيّات - گفت كه موسى - صلوات اللّه عليه - گفت :
هامش
( 76 ) در عربى : ما نقص مال من صدقة .