نكته :
* مقدّمة بفرمائيد موضوع بحث را چگونه بايد مطرح كرد تا متوجّه شويم كدام بحث تشكيلدهندهء مسئله اولى و كدام شكلدهندهء مسئله ثانيه ، و كدام مىشود مسئله ثالثه و كدام يك از محل بحث خارج است ؟
طرح سادهء مسائل چهارگانهء مورد بحث و نحوهء شكلگيرى هركدام به شكل زير است :
الف : يك وقت شارع مقدّس فرموده : أقيموا الصلاة ، لكن :
1 - اين أقيموا الصلاة خطاب مطلقى نيست كه قابل استفاده يعنى تمسّك باشد .
2 - خبرين متعارضين نيز وجود دارد يكى از خبرين مىگويد سوره جزء نماز بوده آوردنش واجب است ، خبر ديگر مىگويد جزء نماز نبوده و واجب نيست .
3 - علماء نيز در اينكه سوره جزء نماز است يا نه اختلافنظر دارند .
اين صورت مربوط به فقدان نصّ يا مسئله اوّل است .
ب : يك وقت شارع مقدّس فرموده أقيموا الصلاة لكن :
1 - قائل هستيم به اينكه لفظ صلاة وضع شده است للصحيح .
2 - احتمال مىدهيم كه جزء مشكوك مثلا سوره ركنيّت داشته باشد .
3 - نصف امت گفتهاند سوره در نماز واجب است و نصف ديگر گفتهاند ليس بواجب .
اين صورت مربوط مىشود به اجمال نصّ يا مسئله دوم .
ج : يك وقت شارع فرموده : أقيموا الصلاة ، لكن :
1 - ما قائل هستيم به اينكه الصلاة وضع شده براى نماز صحيح
2 - احتمال مىدهيم كه مشكوك ما ركنيت داشته باشد .
3 - قائل هستيم به اينكه أقيموا الصلاة در مقام بيان صادر نشده .
4 - يكى از دو خبر متعارضى كه در اين رابطه وجود دارد مىگويد سوره واجب است خبر ديگر مىگويد : واجب نيست .
اين صورت مربوط مىشود به تعارض نصين يعنى مسألهء سوّم .
د : يك وقت شارع فرموده : أقيموا الصلاة لكن :
1 - ما قائل هستيم به اينكه لفظ صلاة وضع شده است للاعم
2 - احتمال مىدهيم كه جزء مشكوك نيز ركنيت نداشته باشد .