بيتك و العبد عبدك و ابن عبدك و ابن أمتك حملتني على ما سخّرت لي من خلقك حتى سيّرتنى في بلادك و بلّغتني بنعمتك حتّى أعنتني على قضاء مناسكك فان كنت رضيت عنّى فازدد عنّى رضا و الاّ فمن الآن قبل تباعدي عن بيتك هذا اوان انصرافي ان أذنت لي غير مستبدل بك و لا ببيتك و لا راغب عنك و لا عن بيتك .
اللّهمّ اصحبنى العافية في بدنى و العصمة في دينى فأحسن منقلبي و ارزقني طاعتك ما أبقيتني و اجمع لي خير الدّنيا و الآخرة انّك على كلّ شيء قدير . اللّهمّ لا تجعل هذا آخر عهدى ببيتك الحرام ، و ان جعلته آخر عهدى فعوّضنى عنه الجنّة . [ 431 ] و بهتر آن باشد كه چشم را از خانه نگرداند تا آن گاه از وى غايب شود .
جملهء دهم - در زيارت مدينه و ادبهاى آن
( 1 ) پيغامبر - عليه السلام - گفت : من زارني بعد وفاتي فكأنّما زارني في حياتى . اى ، هر كه پس از وفات من مرا زيارت كند همچنان باشد كه در حيات زيارت كرده بود . و گفت : من وجد سعة و لم يزرني فقد جفاني . اى ، هر كه را امكان باشد و مرا زيارت نكند در حق من جفا كرده بود . و گفت : من جاءني زائرا لا يهمّه الاّ زيارتى كان حقّا على اللّه ان أكون له شفيعا . اى ، هر كه به زيارت من آيد و مقصودى جز زيارت ندارد ، حقى وى را در حضرت الهى ثابت شود كه مرا شفيع وى گرداند .
پس هر كه قصد مدينه كند براى زيارت ، بايد كه در راه ، درود بسيار گويد ، و چون چشم وى بر درختان و ديوارهاى مدينه افتد بگويد : اللّهمّ هذا حرم رسولك فاجعله لي وقاية من النّار و أمانا من العذاب و سوء الحساب . و پيش از در رفتن « 135 » از چاه حرّه غسل كند ، و تعطّر به جاى آرد ، و پاكيزهتر جامههاى خود بپوشد ، و با تواضع و تعظيم در رود و بگويد : بسم اللّه و على ملّة رسول اللّه ،
رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً
. « 136 » پس در مسجد در رود ، و پهلوى منبر دو ركعت بگزارد ، چنان كه عمود منبر برابر دوش [ راست ] او باشد ، و روى به ستونى كه بر جانب آن صندوق است [ كند ] ، و دايرهاى كه در قبلهء مسجد است ميان دو چشم [ او باشد ] . چه اين ، موقف پيغامبر - عليه السلام - [ بود ] پيش از آن كه مسجد را تغيير كردند . و بكوشد كه در مسجد اول - پيش از آن كه در مسجد در افزودهاند - نماز گزارد . و روى به ديوار مشهد آرد ، بر اندازهء چهار گز از ستونى كه در بيغولهء « 137 » ديوار مشهد است ، چنان كه قنديل محاذى سر باشد . و بسودن ديوار مشهد و بوسيدن آن سنت نيست ، بل دور ايستادن [ به حرمت ] نزديكتر .
هامش
( 135 ) در رفتن ، داخل شدن .
( 136 ) إسراء 17 - 80 .
( 137 ) بيغوله ، كنج ، گوشه .