جارك و جلّ ثناؤك و لا إله غيرك ، اللّهمّ زوّدنى التّقوى و اغفر لي ذنبي و وجّهنى للخير أينما توجّهت . و در هر منزلى از آن [ كه ] نقل خواهد كرد ، اين دعا بگويد .
( 1 ) پنجم در نشستن چون بر راحله نشيند بگويد : بسم اللّه و باللّه و اللّه أكبر توكّلت على اللّه و لا حول و لا قوّة الاّ باللّه العلىّ العظيم ما شاء اللّه كان و ما لم يشأ لم يكن . سبحان الّذي سخّر لنا هذا و ما كنّا له مقرنين و انّا إلى ربّنا لمنقلبون . اللّهمّ انّى وجّهت وجهي إليك و فوّضت امرى كلّه إليك و توكّلت في جميع امورى عليك . أنت حسبى و نعم الوكيل . و چون بر ستور نشيند هفت بار بگويد : سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الا اللّه و اللّه أكبر .
و بگويد : الحمد للَّه الّذي هدانا لهذا و ما كنّا لنهتدي لو لا ان هدانا اللّه . اللّهمّ أنت الحامل على الظّهر و أنت المستعان على الامور .
( 2 ) ششم در فرود آمدن و سنت آن است كه فرود نيايد تا روز گرم نشود . و بيشتر رفتن او بايد كه به شب باشد . پيغامبر - عليه [ 414 ] السلام - گفت : عليكم بالدّلجة فانّ الارض تطوى باللّيل ما لا تطوى بالنّهار . اى ، بر شما باد به شب روى ، كه زمين چنان كه در شب نوشته شود « 69 » در روز نوشته نشود . و شب اندك خسبد تا بر رفتن معونتى باشد . و چون منزل را ببيند بگويد : اللّهمّ ربّ السّموات السّبع و ما أظللن ، « 70 » و ربّ الارضين السّبع و ما أقللن ، « 71 » و ربّ الشّياطين و ما أضللن ، و ربّ الرّياح و ما ذرين « 72 » و ربّ البحار و ما جرين أسألك خير هذا المنزل و خير اهله و أعوذ بك من شرّ هذا المنزل و شرّ ما فيه ، اصرف عنّى شرّ شرارهم . و چون در منزل فرود آيد دو ركعت نماز گزارد و بگويد : اللّهمّ انّى أعوذ بكلمات اللّه التّامات الّتي لا يجاوز هنّ برو لا فاجر من شرّ ما خلق . و چون شب در آيد بگويد : يا أرض ربّى و ربّك اللّه أعوذ باللّه من شرّك و شرّ ما فيك و شرّ ما دبّ عليك ، أعوذ باللّه من شرّ كلّ أسد و اسود و حيّة و [ عقرب ، و من شرّ ] ساكن البلد ، و والد ما ولد ، و له ما سكن في اللّيل و النّهار و هو السّميع العليم . « 73 » ( 3 ) هفتم در پاس داشتن بايد كه در روز احتياط كند و تنها از قافله بيرون نرود ، چه باشد كه هلاك شود [ يا ] منقطع گردد . و شب ، وقت خفتن شرط تحفّظ به جاى آرد . و اگر در اول شب خسبد سر بر بازوى خود نهد ، و اگر در آخر [ شب ] خسبد بازو بايستاند و سر در كف دست نهد . چه اگر چنين نكند شايد كه خواب گران شود و خورشيد برآيد و او نداند ، و آن چه از نماز فوت شود به از
هامش
( 69 ) نوشتن ، در نورديدن .
( 70 ) اظلال ، سايه افكندن .
( 71 ) اقلال ، بلند كردن و برداشتن .
( 72 ) ذرو ، برداشتن باد چيزى را ، به باد دادن ، داميدن .
( 73 ) انعام 6 - 13 .