كتابك و باسمك الاعظم و جدّك الاعلى و كلماتك التّامات الّتي لا يجاوزهنّ برّ و لا فاجر ان تصلّى على محمد . پس حاجتى كه در آن معصيت نباشد بخواهد ، يابد . ان شاء اللّه تعالى .
وهيب گفت به ما چنان رسيده است كه متقدمان گفتندى : اين نماز و دعا سفها را [ 345 ] مياموزيد كه ايشان بر معصيت حق تعالى بدان استعانت كنند . و اين نماز روايت ابن مسعود است از پيغامبر - عليه السلام .
نهم - نماز تسبيح
( 1 ) و اين نماز هم بر اين وجه از پيغامبر مأثور است . و به وقتى و سببى مخصوص نيست . مستحب است كه هفته يا ماه از آن خالى نباشد . عكرمه از ابن عباس روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت عباس عبد المطلب را : الا أعطيك الا أمنحك الا [ أحبوك ] بشيء إذا أنت فعلته غفر اللّه لك ذنبك اوّله و آخره قديمه و حديثه خطأه و عمده سرّه و علانيته . اى ، عطايى و منحتى « 326 » و حمايتى نكنم تو را به چيزى كه چون تو آن را بكنى حق تعالى گناه اول و آخر ، و قديم و حديث ، و خطا و عمد ، و نهان و آشكار اى تو بيامرزد . و اين عطا را [ به سه ] لفظ ياد فرمود . چه در چيزى چون اهتمامى تمام و اعتنايى بليغ باشد ، آن را براى تأكيد و تعظيم مكرر گردانند . و اگر تكرير آن معنى به مغايرت ألفاظ باشد خوبتر آيد و فصيحتر بود . و آن عطا اين است كه چهار ركعت نماز كنى ، در هر ركعتى فاتحه و سورتى ، و چون در اول ركعت از قرائت فارغ شوى ايستاده پانزده بار سبحان اللّه و الحمد للَّه و لا إله الاّ اللّه و اللّه أكبر بگويى ، پس ركوع كنى و ده بار بگويى « 327 » ، پس سر از ركوع بر آرى و ده بار بگويى ، پس سجده كنى و ده بار بگويى ، پس سر از سجده بر آرى و ده بار بگويى ، پس به سجدهء دوم روى و ده بار بگويى ، پس سر از سجده بر آرى و ده بار بگويى « 328 » و مجموع هفتاد و پنج باشد ، در هر ركعتى از چهار ركعت همچنين كنى .
اگر توانى بايد كه هر روز اين نماز بگزارى ، و الا هر آدينه يك بار ، و الا هر ماهى يك بار .
و در روايتي ديگر ، در اول نماز ، سبحانك اللّهمّ و بحمدك و تبارك اسمك و تعالى جدّك و لا إله غيرك
هامش
( 326 ) منحت ، بخشش ، دهش .
( 327 ) قسمت بين دو ستاره از هر دو نسخهء بريتانيا و تركيه افتاده ، اما در حاشيه و متن نسخهء مجلس ، ص 267 ، موجود است . متن عربى ، و شرح مرتضى زبيدى در اتحاف السادة نيز با اين ترجمهء فارسى هماهنگ است .
( 328 ) قسمت بين دو ستاره از هر دو نسخهء بريتانيا و تركيه افتاده ، اما در حاشيه و متن نسخهء مجلس ، ص 267 ، موجود است . متن عربى ، و شرح مرتضى زبيدى در اتحاف السادة نيز با اين ترجمهء فارسى هماهنگ است .