13 - 110 ؛ ابن خلدون ، مقدمه ، ترجمهى روزنتال ، 3 / 150 ؛ ووستنفلد ، پزشكان عرب ، ص 9 - 8 ؛ لكلر ، 1 / 28 - 26 ؛ نويبورگر ، 2 / 143 ؛ حامد ولى ، سه فصل از تاريخ اطباء ابن ابى اصيبعه « 1 » ، برلين ( رسالهى دكترى ) ، 1910 م ، ص 36 - 26 ؛ ويلانوئهوا ، « داروشناسى عرب و . . . » « 2 » ، در :
MEAH
، 7 / 1958 م / 32 - 31 ؛ زركلى ، 2 / 159 ؛ كحّاله ، 3 / 176 ؛ همچنين « 3 » نك : س . م . عزاوى ، « الحارث بن كلدة الثقفى و قيمته في تاريخ الطب العربى » ، در : المورد ، 6 ( 4 ) / 221 - 217 .
آثار :
[ 534 ] المحاورات في الطبّ بينه و بين نوشيروان [ 5321 ]
به دست ابن ابى اصيبعه رسيده است ، 1 / 112 - 110 ؛ براساس قطعهاى كه در برلين موجود است ( ش 6246 ، گ 33 پ - 31 پ ) متعلق به هيثم بن عدى مورّخ ( د : 206 ه / 821 م ، نك : تاريخ نگارشهاى عربى ، 1 / 393 ) است كه خود يكى از راويان اين محاوره بوده است .
حامد ولى آن را به آلمانى ترجمه كرده است ، همان ، ص 33 - 28 .
گفتگويى « 4 » كه از وى با عنوان الرسالة في الأسئلة الطبيعية روايت شده در واشينگتن ، كتابخانهى پزشكى ارتش
A . 82
( گ 202 ر - 201 پ ، 1012 ه ) موجود است .
81 / نضر بن حارث / 2084
نضر بن حارث يكى از خويشان پيامبر ( ص ) بوده ( نوادهى خواهر ) . در عربستان سفر مىكرد و با خاخامها و كشيشان رفت و آمد داشت . در جنگ بدر ( سال 2 ه / 624 م ) به اسارت درآمد و كشته شد .
در كتاب پنجم قانون ابن سينا فرمولى حبّى وجود دارد كه به نام نضر ناميده شده است . از آن گذشته وى شاعر و موسيقىدان نيز بوده است . ابن اسحاق مورّخ دربارهى او مىگويد كه كتابهاى ايرانىها را نيز مىخوانده است .
منابع : ابن ابى اصيبعه ، 1 / 116 - 113 ؛ مصعب ، نسب قريش ، 255 ؛ جاحظ ، بيان ، 4 / 44 - 43 ؛ جمحى ، ص 214 - 213 ؛ ياقوت ، بلدان ، 1 / 121 ؛ نويرى ، نهاية الارب ، 16 / 220 - 219 ؛ ووستنفلد ، پزشكان عرب ، ص 9 ؛ لكلر ، 1 / 29 - 28 ؛ ح . ولى ، همان ، ص 37 - 36 ؛ براون ، طب عربى ، ص 11 ؛ زركلى ، 8 / 357 .
82 / ابو رمثه / 2085
اسم كوچك ابو رمثهى تميمى به گونههاى مختلف روايت شده ؛ نام اصليش از طرف ابن جلجل و
هامش
( 1 ) .Drei Kapitel aus der rztegeschichte des Ibn Ab i Os ? aibic ? a. ( 2 ) ." La Farmac ? a rabe y su ambiente historico ".
( 3 ) . از افزودههاى مندرج در انتهاى ج 7 .
( 4 ) . از افزودههاى مندرج در انتهاى ج 7 .