76 / كنكه / 2079
كنكه از زمرهى دانشمندان هندى است كه در آغاز حكومت عباسيان به بغداد رفتند . وى منجم ، رياضىدان و پزشك بود . ابن ابى اصيبعه ( 2 / 32 ) وى را يكى از دانشمندان برجستهى هندى مىشمارد . ابن ابى اصيبعه مىگويد كه او افكار مستقلى دربارهى طب ، تأثير داروها ، طبائع موجودات و ويژگىهاى اشياء داشته است . يوحنا بن ماسويه در كتاب خود دربارهى چشمپزشكى از او ياد مىكند « 1 » .
منابع : همچنين نك : اشتاين اشنايدر ، « دربارهى تاريخ ترجمه از هندى به عربى و تأثير آن بر ادبيات عربى » ، در :
ZDMG
، 24 / 1870 م / 32 - 331 ؛ مولر ، « منابع عربى دربارهى تاريخ پزشكى هندى » ، در :
ZDMG
، 34 / 1880 م / 473 - 472 .
77 / منافعنامه / 2080
رسالهاى با اين عنوان به دست ما رسيده كه در اصل از هندى به فارسى به همت كسى به نام اصطحر ( ؟ ) الهند ترجمه شده و بعد ظاهرا شخصى با كنيهى ابو البركات آن را به عربى برگردانده است .
نسخه : قاهره ، طلعت ، طب 594 ( گ 66 ر - 65 ر ، 859 ه ) . اين رساله به شكل درخت است .
آغاز : « هذا كتاب سياسة البدن و فضيلة الشراب و منافعه و مضرّاته » .
78 / زنتاح / 2081
ابن نديم ( ص 317 ) هم دربارهى دوران زندگى و زادگاهش چيزى نمىدانست . كتابى كه از او مىشناخته ح 50 گ بوده است .
آثار :
[ 533 ] كتاب السمومات و تركيبها و اصولها [ 5320 ]
نسخه : بغداد ، متحف 1698 ( ص 65 - 41 ، 117 به بعد ، استنساخ از دستنويس عباس عزاوى ، نك : ك . عوّاد ، در : سومر ، 15 / 1959 م / 21 ) .
هامش
( 1 ) . نك : پروفر و مايرهوف ، « چشمپزشكى يوحنّا بن ماسويه »" Die Augenheilkunde des ) ( J u hann b . M sawaih "، در :Islam، 6 / 1915 م / 221 ، 255 .