معاصرينش قريب صد سال مؤخّرتر از عصري است كه وفات أبو بكر علّاف در آن عصر ممكن است روى داده باشد ، بنابرين قهرا اين راه حلّ بذهن متبادر ميشود كه بظنّ بسيار قوى بلكه تقريبا بنحو قطع ويقين كلمهء « أربعمائة » در تاريخ وفات أبو بكر علّاف كه در شيرازنامه وشدّ الإزار مرقوم است يعنى « ثمانين وأربعمائة » صاف وساده سهو يكى از نسّاخ نسخ قديمهء شيرازنامه يا مأخذ منقول عنه شيرازنامه بوده است كه بجاى « ثلاثمائة » أربعمائة از قلم أو دررفته بوده است وبعدها على العمياء اين غلط در ساير نسخ متأخّرهء كتاب مزبور واز روى آن در كتاب حاضر يعنى شدّ الإزار تكرار شده است ، وبدين طريق جميع اشكالات وتناقضات مذكور در فوق خودبخود حلّ ميشود وديگر هيچجاى اعتراضى وايرادى در بين باقي نميماند ، ويكى از قرائنى كه ما براي صحّت اين حدس خود گمان ميكنيم بدست آوردهايم فقرهء ذيل است :
در معجم الأدباء ياقوت ج 7 ص 240 ترجمهء أحوال كسى مذكور است بعنوان هبة اللّه بن الحسين أبو بكر بن العلاف الشيرازي كه در سنهء سيصد وهفتاد وهفت در شيراز در حدود سنّ نود سالگى وفات يافته است ، اين شخص مذكور در معجم الأدباء كه عين عبارت آن بلافاصله بعد نقل خواهد شد با أبو بكر علاف هبة اللّه بن الحسن كه شرح أحوال أو در شيرازنامه ص 112 وشدّ الإزار ص 80 مذكور است در جميع مشخّصات ومميّزات ( باستثناء نام پدر ) يعنى در اسم هبة اللّه وكنيهء أبو بكر ونسبت خود أو يا پدر أو علّاف ودر زمان ومكان كه هردو در حدود سنهء 380 در شيراز وفات يافتهاند بكلّى بأهم متّحدند ، باقي ميماند نام پدر كه در معجم الأدباء « حسين » مرقوم است ودر شيرازنامه وشدّ الإزار « حسن » وامر در آن نيز بسيار سهل است چه همهكس ميداند كه اين دو نام حسن وحسين بواسطهء كمال تشابه خطّى با يكديگر غالبا در كتب تواريخ ورجال بيكديگر تصحيف ميشوند ، بنابرين تقريبا بنحو قطع ويقين ميتوان ادّعا نمود كه شخص مذكور در معجم الأدباء از يكطرف ودر شيرازنامه وشدّ الإزار از طرف ديگر عينا بأهم يكى بايد باشند ، واگر اين حدس ما صحيح باشد ( وتمام
شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( المزارات أو مزارات شيراز ) — صفحة 490
مساهمون: أبو القاسم جنيد الشيرازي
ص٤٩٠