تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( المزارات أو مزارات شيراز ) — صفحة 488

مساهمون:

ص٤٨٨
وصيّت فرموده كه شيخ أبو بكر علّاف مىبايد كه بر من نماز گزارد ، بعد از آنكه شيخ وفات كرد بتاريخ ثالث وعشرين رمضان سنهء احدى وسبعين وثلاثمائة شيخ العارفين كهف المريدين أبو بكر علّاف برو نماز گزارد » انتهى ، وعين عبارت شدّ الإزار نيز از قرار ذيل است : ( ص 80 ) « وقيل انّ الشّيخ الكبير وصّى أصحابه إذا مات ان يصلّى عليه الشّيخ أبو بكر فلمّا مات الشّيخ صلّى عليه الشّيخ أبو بكر وكان نقيب العلويّة في ذلك الزّمان ابا اسحق فلم يقتد به وصلّى عليه نوبة أخرى » انتهى ، پس از تمهيد اين مقدّمه گوئيم كه اين تاريخ 480 يا 480 واند كه در شيرازنامه ودر كتاب حاضر براي وفات شيخ أبو بكر علّاف مسطور است بنحو قطع ويقين وحتم وبدون هيچ ترديد وتأمّلى غلط بسيار فاحش بزرگ وأضحى است كه از نسّاخ شيرازنامه يا از نسّاخ مأخذى كه شيرازنامه از آن نقل كرده سر زده است ومؤلّف كتاب حاضر نيز على العمياء متابعت شيرازنامه را نموده وبكلّى از محالات وممتنعات عادى است كه أبو بكر علّاف تا سنهء 480 در حيات بوده باشد زيرا كه أولا وفات شيخ كبير با كثريّت نزديك باتّفاق مورّخين در سنهء 371 بوده است ( رجوع شود بص 46 از كتاب حاضر متن وحاشيهء 1 ) ، پس اگر فرض كنيم كه سنّ شيخ أبو بكر علّاف در وقتي كه در 23 رمضان سنّ 371 بر جنازهء شيخ كبير نماز ميگزارده باقلّ تقديرات ممكنه در أمثال اين موارد بيست سال هم بوده در آنصورت چگونه ممكن خواهد بود كه وى باز تا سنهء 480 يعنى تا صد ونه سال ديگر در حيات بوده ودر نتيجة صد وبيست ونه سال عمر كرده باشد ، واين فرض بيست سالگى براي أبو بكر علّاف براي مجرّد تقريب بذهن است والّا چنانكه در دليل دوّم بيان خواهيم كرد ما از خارج بنحو قطع ويقين ميدانيم كه سنّ وى در سال وفات شيخ كبير يعنى در سنهء 371 مبلغى از شصت هم متجاوز بوده است ودر اين صورت اگر أو بطبق شيرازنامه وشدّ الإزار در سنهء 480 يا 480 واند وفات يافته باشد بحدّ اقلّ صد وشصت ونه سال عمر كرده خواهد بود ! ! وثانيا - سمعانى در انساب در نسبت « الازركانى » بتقديم زاء معجمه بر راء مهمله ص 28 ب در شرح أحوال عبد اللّه بن جعفر ازركانى گويد : « أبو [ عبد الرّحمن ] عبد اللّه بن جعفر الازركانى ذكره أبو عبد اللّه محمّد بن [ عبد ] العزيز الشّيرازى الحافظ