ميانشان گروهى بنام روفسيان بودند كه زنانشان جامه نداشتند و البتّه به زروزيور نيز آرايش نمىكردند ، و در هر سال يك روز براى تقرب بخدايان خود ، خوككشى داشتند ، و در آن روز ، آنچه گوشت خوك بدست مىآوردند ، مىخوردند ، و گروه ديگرى مذهبشان اين بود كه از خانه برون نروند ، و موى سر را با تيغ ، يا نوره ، از بين ببرند ، و زنانشان نيز سر را مانند مردان مىتراشيدند .
تاريخ رؤساء صابئيان حرنانى در اسلام
اين اشخاص از دوران عبد الملك بن مروان ، كه مصادف با سال يكهزار و چهار اسكندرى بود ، بر كرسى رياست نشستند - اولى آنان :
ثابت بن احوسا مدت رياست بيست و چهار سال ثابت بن قرثيا مدت رياست هفده سال قرة بن ثابت بن ايليا مدت رياست بيست و يك سال سنان بن جابر بن قرة بن ثابت بن ايليا مدت رياست نه سال ميخائيل بن اهر بن بقراريس مدت رياست پنج سال مغلس بن طيبا مدت رياست پنج سال قرة بن اشتر مدت رياست نه سال ثابت بن طبون مدت رياست شانزده سال ثابت بن ايليا مدت رياست بيست سال جابر بن قرة بن ثابت مدت رياست ده سال عمروس بن طيبا مدت رياست هفده سال نقين بن قصرونا مدت رياست پنج سال قسطاس بن يحيى بن زونق مدت رياست چهل و دو سال عثمان بن مالى مدت رياست بيست و چهار سال قاسم بن قوقانى مدت رياست نه سال و اين قاسم بسفرى رفت و پس از برگشتن باز چهار سال رياست داشت .
و پس از اين گروه كسانى آمدند كه بر كرسى رياست ننشسته ، ولى مردم از آنها چون رؤساء خود شنوائى داشتند ، مانند ؛ سعدون بن خيرون ، از بنى هرقليس ؛ و حكيم بن يحيى از بنى هرقليس .