در همه جا شهرت و معروفيتى داشتند ، و دعاتشان در هر گوشه و كنارى ديده مىشد . و اين چيزيست كه ما در اين شهرستانها مىدانيم و ممكن است كه در سائر نقاط ، مانند جبل و خراسان همان وضعيت سابق موجود باشد . اما در مصر وضعشان مبهم است ، و از فرمانفرما و صاحب آن مرز و بوم چيزى ديده نمىشود كه حكايت از چيزهائى كند كه دربارهء او و پدرانش مىگفتند ، و جريان كارها جز آنست كه بود .
مصنفان آنان -
نسفى
در پيش گفته شد ، و اين كتابها از اوست : كتاب عنوان الدّين . كتاب اصول الشرع .
كتاب الدعوة المنجية .
ابو حاتم رازى
نامش . . . و اين كتابها از اوست : كتاب الزينة . كتاب بزرگيست در حدود چهارصد ورق . كتاب الجامع - در فقه و چيزهاى ديگر .
بنو حماد از موصليان
از زمره دعاتى بودند كه از طرف ابو يعقوب خليفه امام ، و مقيم در رى بالجزيره « 1 » و اطراف آن رفتند و كتابهائى تصنيف نموده بر مصنفات عبدان فزودند و از آن جمله است :
كتاب الحق النير . كتاب الحق المبين . كتاب بسم اللّه الرحمن الرحيم .
مرد معروف بابن حمدان
نامش . . . در موصل او را ديدم . و پس از مرگ بنو حماد ، او از دعاة بود ، و كتابهاى زيادى تأليف كرده ، كه از آن جمله است : كتاب الفلسفة السابعة .
ابن نفيس
ابو عبد اللّه ، از بزرگان دعات ، و سمت جانشينى ابو يعقوب را در بغداد داشت ، و براى
هامش
( 1 ) الجزيره - بشهرهائى اطلاق مىشود كه ميان دجله و فرات است و معروف به بين النهرين بوده و شمال غربى آن را الجزيره ، و جنوب شرقى آن را عراق گويند ( اعلام المنجد ) .