استدلال به روايت مزبور بر تنجّس ملاقى وجه دلالت ( اين حديث بر ما نحن فيه اين است كه ) :
امام عليه السّلام عدم اجتناب از روغن را كوچك شمردن حرمت ميته قرار داد ( بدين معنا كه ميان حرمت شىء و ملاقى آن ملازمه هست ) .
و اگر ملازمهء حرمت شىء با حرمت ملاقى آن نبود خوردن طعام ( روغن ) كوچك شمردن حرمت ميته به حساب نمىآمد .
پس وجوب اجتناب از چيزى مستلزم وجوب اجتناب از ملاقى آن است .
پاسخ شيخ از اين روايت و استدلال به آن اين است كه اين روايت ضعيف السّند است علاوه بر اينكه ظاهرا ( مراد ) از حرمت در حديث نجاست است ، زيرا صرف حرام بودن شىء دلالت بر نجس بودن شىء نيست چه رسد به نجس بودن ملاقى آن .
پاسخ به يك اشكال مقدّر
و تخصيص زدن اين روايت با خارج كردن ما عداى نجاسات از محرّمات .
پس ملازمهء ميان نجاست شىء و نجس شدن ملاقى آن مثل حرمت شىء و حرمت ملاقى آن نيست .