من ذلك في ذهابه و مجيئه أربعين يوما ، شوقا إلى ربّه .
و حضرت پيغمبر ما عليه السّلام خبر داده است از حال موسى عليه السّلام كه او در مدّت چهل روز ، نه در رفتن و نه در آمدن ، نه نان خورد و نه آب ، و نه خواب كرد و نه استراحت ، از بس كه شوق لقاى پروردگار داشت و مراد زيادة از قدر ضرورت است وگر نه به قدر ضرورت ، لازمهء حيات است و گذشتن از او ممكن نيست .
و إذا دخلت ميدان الشّوق فكبّر على نفسك و مرادك من الدّنيا ، و ودّع جميع المألوفات ، و اجزم عن سوى معشوقك ، و لبّ بين حياتك و موتك لبّيك اللَّهمّ لبّيك و اعظم الله أجرك .
مىفرمايد : هر گاه داخل شدى در ميدان شوق الهى ، پس پنج تكبير فنا بر خود بگو و توقّع و طمع از دنيا و مرادات از دنيا و اهل دنيا ببر ، و خود را مرده گير ، چنان كه مرده را رغبت به هيچ چيز نيست ، سواى رحمت الهى . تو نيز هر گاه خود را در سلك اهل شوق منسلك كردى ، قطع نظر كن از همه چيز ، و از هر چه باعث دورى است از معشوق ، دست بردار از جميع مألوفات : از زن و فرزند و مصاحب ، وداع كن و قطع كن اميد از غير معشوق هر چه هست ، و همان قياس كن كه معشوق حقيقى تو را به جانب خود خوانده است ، لبّيك اجابت بگو و پيش از ورود موت حقيقى به حكم : « موتوا قبل ان تموتوا » ، خود را مرده گير ، و به توقّع حيات ابدى ، حيات عارض منقطع را از خود سلب كن ، و به اميد رسيدن به لذّات روحانى جاودانى ، از لذّات جسمانى بگذر و بگو : « لبّيك اللَّهمّ لبّيك » يعنى : بندهاى ضعيفم و ايستادهام به خدمت تو و به هر چه بفرمايى مطيع و منقادم .
و مثل المشتاق مثل الغريق ليس له همّة الَّا خلاصه ، و قد نسى كلّ شيء دونه .
مىفرمايد كه : حال عاشق صادق و هر كه مشتاق لقاى الهى است ، مانند حال
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 591
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٥٩١