حضرت امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : هر كه مشتاق لقاى الهى شد ، خواهش طعام و شراب و لذّت اينها از او قطع مىشود ، و ميل خواب و استراحت بر طرف مىشود ، و به دوست و مصاحب و رفيق ، انس نمىگيرد ، و در منزل و خانه مأوى نمىكند ، و در معموره ساكن نمىشود ، و لباس نرم نمىپوشد ، و به جايى قرار نمىگيرد ، و در هيچ وقت از اوقات ، از عبادت و ذكر الهى فارغ نمىشود ، و هميشه آرزومند وصال الهى است ، و تمنّاى لقاى رحمت الهى دارد ، و آن چه در دل دارد از آرزوى لقاى الهى ، به زبان شوق مناجات مىكند و به ألفاظ و عبارات تعبير مىنمايد .
كما أخبر الله تعالى عن موسى عليه السّلام في ميعاد ربّه .
آوردهاند كه : حضرت موسى عليه السّلام وعده داده بود بنى اسرائيل را كه بعد از هلاك فرعون ، كتابى بيارم به شما از نزديك خداى تعالى ، كه هر چه شما را بايد در آن مبيّن باشد . پس چون از دريا نجات يافتند و فرعونيان هلاك شدند ، طلب آن كتاب كردند . و موسى عليه السّلام از خدا درخواست كرد كه آن كتاب را به دو فرستد . حكم شد كه : اى موسى سى روز ، روزه رو و بعد از آن به طور آى كه من با تو سخن گويم .
موسى عليه السّلام سى روز ، روزه داشت و روز سى و يكم به طور رفت و چون بوى دهن موسى به جهت روزه ، متغيّر شده بود از آن سبب كراهت داشت كه با خداى تعالى سخن گويد . پس براى دفع آن رايحه ، مسواك بر دندان ماليد تا آن رايحه زايل شد .
ملايكه گفتند : ما از تو بوى مشك مىشنيديم ، آن را به مسواك زايل كردى .
حق تعالى فرموده : روز ديگر روزه رو تا آن رايحه عود كند .
حاصل آن كه ، رسيدن به مطالب عاليه ، بى تحصيل استعداد و قابليّت لايقه ، ميسّر نيست ، خصوص وقتى كه مطلوب رسيدن به بارى تعالى و قرب به جناب او باشد و تا حضرت موسى عليه السّلام چهل روز ، روزه نگرفت و استعداد قرب بهم نرساند ، قابليّت تكلَّم و شنيدن بيست و چهار هزار كلمه بهم نرساند .
و فسّر النّبيّ صلَّى الله عليه و آله عن حاله انّه ما اكل و ما شرب و لا نام ، و لا اشتهى شيئا
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 590
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٥٩٠