الهالكين الَّذين ليس معهم من الحاصل الَّا الدّعاوى الكاذبة ، و كلّ مكتسب لا يكون متوكَّلا ، فلا يستجلب من كسبه إلى نفسه الَّا حراما و شبهة .
مىفرمايد كه : هر چند خداوند عالم رخصت داده است بندگان خود را از روى عطوفت و مهربانى ، به كسب معاش كردن و از براى تحصيل معاش تردّد نمودن ، امّا رخصت مشروط است به چند شرط :
يكى - آن كه به سبب تردّد از براى تحصيل معاش ، از حدود الهى : از فرايض و سنن باز نماند و ترك ننمايد .
دوم - آن كه از راه توكَّل انحراف نورزند و حرص زيادتى به كار نبرند و به قدر كفاف ، اكتفا نمايند و اگر اعمال شرايط مذكوره ننمايند ، بلا شكّ از جملهء هالكين خواهند بود و در سلك منافقين و كاذبين منسلك خواهند گشت ، و هر كه در كسب توكَّل ندارد ، پس به دست نخواهد آورد از كسب مگر حرام و شبهه .
و علامته ان يؤثر ما يحصل من كسبه ، و يجوع و ينفق في سبيل الدّين و لا يمسك .
مىفرمايد كه : نشانهء كاسب متوكَّل آن است كه آن چه از كسب بهم رساند با وجود احتياج و گرسنگى ، در راه خدا صرف كند و از براى آخرت ذخيره نمايد و امساك نكند و نگاه ندارد .
و المأذون في الكسب من كان بنفسه متكسّبا ، و بقلبه متوكَّلا ، و ان كثر المال عنده قام فيه كالامين ، عالما بانّ كون ذلك عنده و فوته سواء ، ان أمسك ، أمسك لله ، و ان أنفق ، أنفق فيما امره الله عزّ و جلّ ، و يكون منعه و إعطاؤه في الله .
مىفرمايد كه : كسى مرخّص است به كسب كردن و تحصيل معاش كردن كه به
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 529
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٥٢٩