او داد ، نفعى عايد او نشد و غير خسران ابد و و بال سرمد ، چيزى بر دروغ او مترتّب نشد و به حضرت آدم عليه السّلام نيز به سبب تصديق او نقصانى نرسيد ، چرا كه او دروغ را مؤكَّد به قسم ساخت و دروغ را به لباس صدق ، تلقين آدم كرد ، و او از مقتضاى جبلَّت خود منحرف نشد و ميل به باطل نكرد ، لهذا در نبوّت او خللى راه نيافت .
چنان كه مىفرمايد كه : و أفاد ادم عليه السّلام بتصديقه كذبه بشهادة الملائكة بنفي عزمه ، عمّا يضادّ عهده في الحقيقة على معنى ، لم ينتقض من اصطفائه بكذبه شيئا .
يعنى : تلقين كرد ابليس به حضرت آدم عليه السّلام دروغ را به لباس صدق ، و خود را چنان به او نمود كه آن چه راست مىگويد .
مؤيّد اين مقال و مؤكد اين آن كه شهادت دادند ملايكه كه نيافتيم ما حضرت آدم را كه به خواهش نفس و ميل طبع خود ، مخالفت امر الهى كرده باشد . بلكه ارتكاب او ، اكل شجرهء منهيّه را از آن جهت بود كه كذب بعد از آن كه وجود نداشت و معدوم صرف و ليس محض بود ، شيطان او را إبداع كرد و از براى فريب حضرت آدم ، اين خصلت نامحمود را از براى اغواى آن محمود از مكمن غيب ، به ظهور آورد و اين بدعت را مؤكَّد به قسم نيز ساخت و از اين راه فريب آدم داد و اين منافى نبوّت و قرب الهى نيست ، چنان كه گذشت .
فالصّدق صفة الصّادق ، و حقيقة الصّدق ما يقتضي تزكية الله لعبده ، كما ذكر عن صدق عيسى عليه السّلام في القيامة بسبب ما أشار إليه من صدقه ، و هو مرآة للصّادقين من رجال امّة محمّد صلَّى الله عليه و آله .
يعنى : صداقت و راستى ، صفتى است و زينتى است از براى صادق ، و صادق را در روز قيامت به اين صفت صدق مىخوانند ، و نيز حضرت بارى عزّ اسمه ، در روز قيامت ، صادقان را به صفت صدق مدح و ثنا خواهد كرد . چنان كه حضرت عيسى عليه السّلام را به « مرآة الصّادقين » مدح مىكنند و صادقان امّت پيغمبر ما را عليه السّلام به
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 456
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٤٥٦