في القيامة ، قال الله تعالى : * ( ( وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ ) ) * . فإذا اعتدل معناك بدعواك ، ثبت لك الصّدق ، و ادنى حدّ الصّدق ان لا يخالف اللَّسان القلب و لا القلب اللَّسان ، و مثل الصّادق الموصوف بما ذكرنا ، كمثل النّازع روحه ، ان لم تنزع فما ذا يصنع ؟ !
شرح
قال الصّادق عليه السّلام : الصّدق نور متشعشع في عالمه ، كالشّمس يستضيء بها كلّ شيء بمعناه ، من غير نقصان يقع على معناه .
حضرت امام صادق عليه السّلام مىفرمايد كه : صدق و راستى ، صفتى است در غايت نورانيّت و جلا در عالم خود كه عالم معقول است و از غايت نورانيّت و جلائى كه دارد ، سرايت مىكند نور او به ساير قوا و مشاعر و ايشان را نيز از افعال ردّيه و اعمال كريهه باز مىدارد . مثل آن كه چشم را از ديدن ناملايم ، و سمع را از شنيدن نامناسب ، و همچنين ساير قوا و اعضا را از ارتكاب خلاف شرع مانع مىشود .
از يكى از أكابر مشهور است كه ، كسى از او سؤال كرد كه : مرا وعظي و پندى ده كه سبب نجات من باشد در قيامت . فرمود كه : ملازم صدق باش و دست از صدق و راستى بر مدار و از رذيلهء كذب و دروغ ، محترز باش . سائل هر چند گفت كه :
وعظ را زياد كن ، در جواب او مىگفت : به آن چه گفتم عمل كن كه مشتمل است بر همهء مواعظ . سائل مىگويد : چنان بود كه او مىگفت ، و هر كار ناملايمى كه خواستم به عمل آرم او را منافى صدق يافته ، از او احتراز مىنمودم .
و ديگر مىفرمايد كه : صدق در عالم معقول ، مانند آفتاب است در عالم محسوس . چنان كه آفتاب أجسام كثيفه را ظاهر مىكند و نور مىبخشد ، صدق و راستى هم ساير قوى و حواسّ را نورانى مىكند و جلا مىدهد و ايشان را از افعال و اعمال ناملايم و نامشروع باز مىدارد ، چنان كه دانستى . و چنان كه به طلوع آفتاب كلّ أجسام كثيفه ، قبول نور مىكنند و منوّر مىشوند و در نور آفتاب به استضائت
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 454
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٤٥٤