( نور - 15 ) ) * يعنى : بدا حال شما كه مىاندازيد مردم را به زبانهاى خود و مىگوئيد در حقّ ايشان چيزى كه علم به او نداريد و غيبت ايشان مىكنيد و اين عمل را سهل مىشماريد و نمىدانيد كه اين عمل نزد خداى تعالى ، بسيار عظيم است و گناه او بسيار شديد .
و ما دمت تجد إلى تحسين القول و الفعل في غيبتك و حضرتك سبيلا ، فلا تتّخذ غيره سبيلا ، قال الله تعالى : * ( وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً . ) * ( بقره - 83 ) ) * مىفرمايد كه : تا مىتوانى و قدرت دارى ، قول و فعل مردم را به خوبى حمل كن نه به بدى . چنان كه حديث است كه : هر گاه امر ناملايمى از كسى به ظهور رسد ، چه در حضور تو و چه در غيبت ، و به حسب ظاهر بد باشد ، بايد به توجيهات و تأويلات هر چند بعيد باشد ، آن امر را صورت داد و در تصحيح آن كوشيد ، هر چند تأويلات و توجيهات به هفتاد و بيشتر برسد و اگر به محامل و توجيهات صورت نيابد ، بايد ملامت نفس خود كرد ، كه من از بس بد مظنّهام و ناقصم ، قدرت بر توجيه او ندارم . غرض افعال و اعمال مؤمنين محمول بر صحّت است ، تا علم به فساد بهم رسد ، و تحصيل علم به فساد فعل ديگر ، متعسّر است بلكه متعذّر ، پس به محض نامناسبى كه از كسى ديده شود ، نبايد او را به آن عمل ذمّ كنند و غيبت نمايند ، چرا كه گاه باشد كه غرض او در آن كار ، غرضى باشد صحيح و آن چه ظاهر است مراد او نباشد .
و اعلم انّ الله تعالى اختار لنبيّه صلَّى الله عليه و آله من أصحابه طائفة أكرمهم باجلّ الكرامة ، و حلَّاهم بحلَّىّ التّأييد و النّصر . و الاستقامة لصحبته على المحبوب و المكروه ، و انطق لسان محمّد صلَّى الله عليه و آله بفضائلهم و مناقبهم ، فاعتقد محبّتهم و اذكر فضلهم .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 429
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٤٢٩