يعنى : بدان كه خداوند عالم ، برگزيد از براى پيغمبر خود صلَّى الله عليه و آله ، از اصحاب او جماعتى را و كرامت فرمود به اين جماعت ، بزرگترين كرامتى كه ادراك شرف صحبت آن حضرت باشد ، و زينت داد ايشان را به زينت تأييد و نصرت ، كه عبارت از استقامت در اقوال و افعال باشد كه هر چه كنند و گويند موافق رضاى الهى باشد و از قانون شريعت بيرون نباشد ، و نيز قوّت داد ايشان را بر صبر كردن بر سرّا و ضرّا و محبوب و مكروه ، كه هر چه در صحبت آن حضرت به ايشان رسد از محن و آلام ، صبر نمايند و هر چه از آن جناب به ايشان رجوع شود اطاعت و انقياد نمايند . و نيز گويا گردانيد زبان آن حضرت را به ذكر كردن و ياد نمودن فضايل و مناقب ايشان .
پس هر گاه دانستى كه اصحاب پيغمبر اين چنين كسانند ، پس معتقد باش دوستى ايشان را و ياد كن فضيلت ايشان را .
و احذر مجالسة اهل البدع ، فانّها تنبت في القلب كفرا خفيّا و ضلالا مبينا ، و ان اشتبه عليك فضيلة بعضهم فكلهم إلى علَّام الغيوب ، و قل :
اللَّهمّ انّى محبّ لمن أحببته أنت و رسولك ، و مبغض لمن أبغضته و رسولك ، فانّه لم يكلَّف فوق ذلك ، و الله اعلم .
مىفرمايد كه : دورى كن از مجالست و همنشينى اهل بدعت ، چرا كه از مجالست اهل بدعت ، مىرويد در دل ، كفر خفى و ضلالت و گمراهى و اگر فضيلت بعضى از اصحاب آن حضرت به تو مشتبه باشد و ندانى مرتبهء او را ، پس متعرّض مدح و ذمّ او مشو ، و به خدا توسّل نموده بگو : خداوندا ، من دوست مىدارم هر كه تو او را دوست مىدارى و رسول تو او را دوست مىدارد ، و بغض دارم هر كه را تو و رسول تو او را بغض دارد ، و تو دانايى به همهء پوشيدگيها .
و تو به زيادهء از اين مكلَّف نيستى .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 430
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٤٣٠